Zacisnęła wargi i kopnęła go z całej siły w krok ( ).
Uwolniła się od Wala i znów zaczęła uciekać.
- On nie chce iść z wami >< - krzyknęła.
Wiedziała, że Żniwiarze ją dogonią, więc zaczęła kumulować chakre w dłoni. Planowała walkę wręcz, a jeżeli to by nie poskutkowało, wyjęłaby katanę.
Przeskakiwała dalej z drzewa na drzewa, przyspieszając swoje tępo chakrą.

Zniknął.

[ to się nazywa genialny wpływ siostry...]

<em, muszę kończyć a nie zwieję, więc do jutra tu zostanę niestety ><.>
Pojawił się w powietrzu, ale zanim oni zdąrzyli wycelować w serce, z małego skrawka jego cienia, z ziemi, wyleciały dwa wydłużające się ostrza (Z cienia rzecz jasna), które mknęły w strone ich)

Gdy już miała spaść na twarz, wypuściła kruka i spadła na ręce. Zrobiła salto, a zaraz potem stała już z kruczkiem na ramieniu. Biegła dalej. Zbliżała się do puszczy, a tam chciała zastawić pułapki.
Puszcza*

(Aha, czyli nie dostali? )
-Hmm...
Zapieczętował Zanpakutou do podstawowej formy i zniknął.

Szła sobie niedaleko zmierzając w stronę wodospadu. Gdy do niego dochodzi, klęka przy nim. Nabiera wody do koszyczka zrobionego z dłoni i przemywa sobie twarz.

Pojawiła się niedaleko miejsca, w którym siedziała Aiko. Oparła sie o jedno z drzew.
- Hej... - nawet wymusiła uśmiech. - Ponownie

Przestraszyła się lekko i podskoczyła niezauważalnie. Wypuściła wodę z dłoni i szybko rozglądnęła się.
- O Witaj Hana - uśmiech

Spojrzała na nią dziwnie.
- Taa... Co porabiasz? - podeszła bliżej i ukucnęła przy niej.

- Em Przemywam twarz? - spojrzała na nią przez ramię. Wytarła twarz skrawkiem materiału z ubrania i podniosła się - A ty?

- Nie miałam tego całkowicie na myśli, ale to szczegóły - wyciągnęła rękę, żeby dotknąć wody, ale cofnęła ją jak oparzona.
- Zimna... cholernie zimna... He? A tak... chodze bez celu, ostatnio nie mam co robić, to spaceruje po okolicy

- Słyszałam, że masz artefakt ;> - rzuciła bez najmniejszych wstępów.

Pojawił się nieopodal. Wbił nieprzytomne spojrzenie w dal, zupełnie jakby nic nie widział. Szedł powoli, ciągnąc za sobą miecz.
Nie zauważył dziewczyn. Pozbawionym sprężystości krokiem doszedł do małego zagajnika między drzewami, blisko wody. Oparł się o jakiś pień, uderzył go z całej siły mieczem. Otarł krew z twarzy.

- Artefakt? - spytała i wyjęła go zza bluzy. - Taa... nie jestem z tego powodu szczęśliwa - nie zdejmowała go z szyi, tylko obróciła kilka razy klejnot w dłoni.
Na szkiełku miało zarysowanie. Małe, ale widoczne.
- Tak się zastanawiałam czy Żniwiarzom coś się stało, kiedy go upuściłam... - odparła.
- A ty gdzie masz swój. Słyszałam, że masz
Usłyszała w oddali jakies strzaśnięcie. Odwróciła się odruchowo.
- Żniwiarze? - spytała lekko przestraszona.

- Wczoraj mi odebrano =.= I jak już mówiłam wcześniej, u Żniwiarzy mam przechlapane ^^
Obróciła się gwałtownie.
- Nie, to ktoś znajomy - obróciła się kilka razy i ujrzała Rode.

Wyprostowała się i schowała klejnot w razie czego.
- Rode... - zmarszczyła lekko brwi, ale nie ważyła sie podejść bliżej.

Usiadł pod drzewem. Wbił miecz w ziemię przez sobą. Koszulę miał poplamioną krwią, ale jemu zdawało się, że to dłonie miał brudne. Ocierał je wciąż o spodnie, pewien, że krew nie chciała z nich zejść.
- Przeklęte... - mruknął - Dajcie mi... spokój...
Zacisnął powieki.

Pociągnęła za rękaw bluzy Hany zaczynając biec w stronę chłopaka. Gdy juz znalazły się blisko niego, Aiko klęknęła przy nim.
- Co się stało?

- - została pociągnięta przez Aiko i już po sekundzie stała nad chłopakiem.
Uchwyciła kosmyk włosów i schowała je za ucho. Przykucnęła obok dziewczyny, słysząc jej pytanie. W gruncie rzeczy już nie musiała się odzywać.

Uniósł na nie pusty wzrok. Wyglądał jakby ich nie widział.
- Przeklęte... dajcie... mi spokój...
Przeniósł wzrok na czyste dłonie. Wciąż widział na nich krew.

Przybiegł, zobaczył Rode i zupełnie ignorując dziewczyny podszedł do niego. Złapał go za koszulę, podniósł i przycisnął plecami do drzewa. Walnął go z całej siły pięścią w twarz.
- Ty draniu! - wrzasnął, wściekły jak nigdy.

- Ishero! - krzyknęła i odepchnęła go od Rode.
- Hime, zrób coś z Rode...
- Co Ci odbiło, Ishero!? - zapytała z ironią w głosie.

Spojrzała na Ishero, a potem na Rode ze strachem w oczach. Posłuchała Aiko i przykucnęła przychłopaku.
- Rode... Słyszysz mnie? - chwyciła go za ręce i odcięgnęła je jak najdalej od jego wzroku. - Rode... tej krwi nie masz, rozumiesz? Nie masz jej na rękach, ci sie tylko tak zdaje, że ją widzisz... - spojrzała na niego, jeszcze bardziej zniesmaczona.

"Nie jestem Hime...", dodała w myslach zdenerwowana.