Skinął głową Aiko, że zrozumiał.

- Nie miałem zamiaru, Ichi. A to ze opowiedziałem się po tej stronie to splot bliżej niewyjaśnionych zdarzeń.
Przyjrzał się uważnie siostrze, dostrzegając jak bardzo się zmieniła.

- Hakiruuuu? - potrząsnęła nim - Nie powiedziałeś mi >.<
Spojrzała na Haichi.
- Wybacz, nie możemy Ci nic powiedzieć, a tym bardziej cię tam zabrać - odparła krótko.
- Neigel, rozumiemy się? Masz to przekazać w moim imieniu, uważaj na siebie - Aiko zaczęła się powoli żegnać.
Puściła chłopaka, zbliżyła się do Ichi.
- Wiem, że ty i Okami tez coś kombinujecie. Nie jest też to dobre No cóż... Ludzie się zmieniają... Ale zapewniam, że jakiejkolwiek wojny chcemy uniknąć

- Nie tobie oceniać, czy to co robimy jest dobre - warknęła oschle - Nawet nie wiesz, co zamierzamy osiągnąć. Jesteś płytka jak na niedoszłą Hokage. Poza tym, już trochę za późno na zapobieganie wojnie, skoro trwa ona już od jakiegoś czasu.

Potem przeniosła wzrok na Hakiru. Zauważyła, że bardzo się zmienił, ale mimo to dostrzegała wciąż łączące ich cechy wyglądu. On najwyraźniej także od jakiegoś czasu nie miał czarnych włosów. Pomyślała o swoich, pozbawionych pigmentu.
- Przykro nam, że przypadkowo splecione wydarzenia wciąż potrafią kierować twoim życiem - powiedziała.
Wzruszyła ramionami i zaczęła się oddalać.
- No ale skoro nic nie chcecie nam powiedzieć to szkoda. Nic tu po nas. Ale zapewniamy, że w Podziemiu i tak się spotkamy. Prędzej czy później. Nara
Zniknęła.

- Nie musisz się obowiać - odpowiedział Aiko, cały czas patrząc na siostrę.

- W grucie rzeczy osobowość mi sie nie zmieniła - odparł.
Przygryzł wargę, a potem i on zaczął się oddalać.
- W więc do zobaczenia - mruknął, choć wcale nie uśmiechał mu się taki konflikt.

- Bardzo chciałabym wiedzieć Przezwiska nic nie pomogą... Płytka? Czy ja wiem... Ideałem nigdy nie byłam... - wzięła sobie jej słowa do serca. Lekko ją to zabolało - Czemu wszystko musi iść w złym kierunku...? Jeszcze nie dawno było dobrze... - mówiła, gdy spostrzegła, że jej rozmówczyni się zmyła - Pa...
- Eh... - westchnęła - Przecież ja nie robię nic złego... I nie jestem zdrajczynią, tak jak wszyscy to uważają... - dalej mówiła sama do siebie. Powoli zaczęło ją to przerastać.
Po kilku sekundach deszcz lunął jakby znikąd. Po policzkach Aiko spłynęło kilka cichych łez, które nie były widoczne pod osłoną deszczu. Rozejrzała się wokoło.
- Czysto. Możesz udać się do Podziemia. Pozdrów resztę... - schowała ręce do kieszeni, bo tak cieplej. Odeszła w strumyku lejącego się deszczu z łzami w oczach - Jak skończysz, zdaj raport - odeszła.

<z/t>

- Bądź optymistką, Aiko. Jeszcze może się udać wszytko odkręcić. W końcu nie jesteśmy tą złą stroną.
Spopielał.
<z\t>

Pojawiam sie niedaleko razem z Aiko.
Wychodze na widok - Cześć chłopaki, co tam? ^^

Pojawiła się za Okamim. Drgnęła lekko, gdy ujrzała, że coś się szykuje. Milczała.

Wyciszam głos generała gdy chciał zadać pytanie.
- Ta, strona która chce żebyście z łaski swojej wypie*dalali z tego świata ^^ macie zakały swoje miejsce w podziemiu.
- Wali mnie to czyście sie pokłucili, czy macie rebelie, czy co. - wzruszam ramionami

Stojąc przy Okami'm szturchnęła go łokciem w żebra.
- Wiem, że nie lubisz Żniwiarzy... Ale musimy walczyć przeciwko Rebeliantom - wytłumaczyła szybko.
Spojrzała przenikliwie na jednego z nich, który jej dogryzł. Olała go

Pojawiła się niedaleko, przy czym wiedziała, że nikt nie będzie mógł wyczuć jej obecności. Mimo to, nie zamierzała się kryć. Stanęła niedaleko Aiko.

Nie wyczułem obecnośći Raven więc sie nie przywitałem xP

- O tak, nie macie żadnych interesów w mieszanie sie w życie na ziemi agenci podziemia typu Aiko to mój wymysł, nie?

Znów szturchnęła Okami'ego.
-
Spojrzała na przybyłą Reirę, potem na Ichi. Nic nie powiedziała.

- To wy daliście ludziom te artefakty? - zadała retoryczne pytanie, zwracając w ten sposób uwagę na siebie - Nie uwierzymy, że chodziło tylko o frajdę. I niby o co chodzi z tą całą rebelią, co?
Skrzyżowała ręce na klatce piersiowej.

Zszokowało mnie trochu to że nie wyczułem Ichi, odwróciłem sie w Jej strone i ze szczerym zadziwieniem mówie - Jak to zrobiłaś? Nie wyczuwam Twojej obecności O.O

Pokręciłem głową żeby sie otrząsnąć, wróciłem do przyglądania sie rebeliantom i kosiarko-żniwiarkom - Ta, ma gość racje. Nie mam zamiaru wam wierzyć...

Mistrz..?
Wsłuchiwała się dogłębnie w słowa Żniwiarzy, obu grup
Odsunęła się lekko dalej, opierając się plecami o jakiś pobliski mur. Zrozumiała, że na razie nie mają zamiaru walczyć.

Zagryzła dolną wargę.
- Jeżeli będzie jeszcze w ogóle okazja, to porozmawiamy o tym trochę później, dobrze? - powiedziała do Okamiego, nie odrywając wzroku od rebeliantów.

Zapowiadało się na dłuuugą rozmowę.
- Czyli w gruncie rzeczy, całemu temu złu winni są Rebelianci, tak?