-No Hanka, jedziesz, jedziesz, jedziesz...- podryguje z tyłu i dopinguje Hanabi

Zerknęła do tyłu i może nawet trochę się zaczerwieniła .
Wzięła głęboki oddech, spojrzała na Rode'a, żeby nie palnąć czegos głupiego.
- Tak - powiedziała pewnie.
"Łup" - kamien spadł jej z serca .

Uśmiechnęła się szeroko i zwróciła w stronę Rode'a.
- In'nari Rode, czy czy "tak"? To znaczy, czy bierzesz za żonę obecną tutaj Hanabi i przysięgasz jej wszystko, co mąż może przysięgać żonie... to tak ładnie jakoś szło... i że jej do śmierci nie opuścisz?

- Tak, tak, głupie pytania zadajesz
Wyszczerzył się.

Zaśmiała się cicho, wciąż uśmiechając się pewnie, ale z radością.
- - nic nie powiedziała, bo nikt się do niej nie zwrócił, a bała się, że palnie coś głupiego .

Rozłożyła ręcę.
- A zatem... azaliż... bodajże jakoś tak to szło, mocą danego mi prawa, ogłaszam was mężem i żoną i oznajmiam, że teraz możecie cieszyć się wspólnym zyciem, iść się bawić całą noc, byleby tylko nie wynikło z tego coś poważniejszego, chyba że czujecie się już gotowi... - odkaszlnęła. - No, całuj ją Rode!!

Objął Hanabi i pocałował ją gorąco. Gdy wreszcie się od niej oderwał, zwrócił się do świadków.
- Dzięki ludzie . Przepraszam, że zostawiam to na waszych rękach, ale chciałbym byście zajęli się papierami. Jeszcze raz dziękuję.
Zwrócił się do Wanili.
- I tobie też dzięki

Objął Hanabi i zniknął z nią.

- Byleby tylko nie wynikło jakieś... Yhm... - odwzajemniła pocałunek, a potem spojrzała po wszystkich.
Jejku, z tego wszystkiego nie wiedziała o co chodzi, a zanim zdążyła kompletnie zakapować, rzuciła bukiet w stronę Kayli i zniknęła .

Podobnie jak Hanabi też nie wiedziała o co chodzi Skończyło się na tym, że zamiast złapać bukiet, dostała nim po twarzy.

-Auuu...Yyy, powodzenia Wam ludzie na nowej drodze życia! - pomachała za nimi.

Zerknęła na Isha.

-Jeden braciszek już pod pantoflem....

Uśmieszek, a po chwili tradycyjne zagmatwanie się

-Papiery? Yyy, ja już muszę iść! Pa

Zniknęła, tuląc bukiecik.

- Braciszek pod pantoflem, co? - uśmiechnął się półgebkiem.
- Dzięki Wanila, że zgodziłaś się tak na ostatnią chwilę. Pewnie tyraliby mnie wszyscy, aż do skutku
Odkaszlnął, zasłaniając usta dłonią. Zebrał papiery.
- Narazie...
Zniknął.

- A ci tylko o tych papierach - wzruszyła ramionami, i zastanawiajac się, jak można sobie tak utrudniać życie, zniknęła.