- Jak chcesz.
Kiedy oczyścił najgroniejsze rany, zmniejszając tym samym ryzyko gangreny, uważnie obandażował nadgarstki.
- No... jeszcze trochę poboli i będzie dobrze

Na kolanach trzymała całą apteczkę, żeby w razie czego mu pomóc.
- To dobrze - ucieszyła się.
Związała włosy i odrzuciła je za plecy. Zauważyła, że nastała jakaś niepokojąca cisza...
- A mogę się na ciebie po cichu rzucić?

Pytanie nieco zbiło go z tropu, a zwłaszcza to "po cichu".
- Pewnie Ale może w pokoju obok?
Wskazał śpiące dzieci.

Zerknęła na bliźniaki i wzruszyła ramionami.
- Mi to obojętne I tak by nie usłyszały... - odstawiła apteczkę i powoli weszła mu kolana.
- Usłyszały? - i takim oto sposobem sie na niego rzuciła x)

Zaśmiał się cicho i zaczął łaskotać żonę.
- Zaraz zobaczymy, czy usłyszą
Zdwojony atak super-łaskotek w boczki .

- Nie, nie, tylko nie łaskotki! - jęczała ze śmiechu. - No dobrze, dobrze, tylko przestań! Proszę!
Skuliła się na jego kolanach tak, że zdołała zatkać sobie dłonią usta.

Przestał ją łaskotać. Kiedy była skulona, mógł ją objąć całą, co też uczynił.
Ukrył twarz w jej włosach, milcząc.

Nie zdziwiła się jego reakcją. Jej ręka bezwładnie opadła na jego włosy i po chwili też się do niego przytuliła. Zaśmiała się bezgłośnie, a jednocześnie poczuła ulgę, czując jego ciepły oddech na swojej szyi.
- Pamiętasz to jedno życzenia, które mi zostawiłeś? To od Rode'a - złotej rybki? - szepnęła mu do ucha.

Pokręcił milcząco głową.
- Przypomnisz mi?

- To było kiedy chciałeś, żebym weszła do źródełka. Nie chciałam, więc powiedziałeś, że w zamian spełnisz moje 3 życzenia. Ja się upierałam, ty mnie wciągnąłeś do wody i w końcu z trzech życzeń zostało mi jedno. - uśmiechnęła się, przymykając oczy i lekko mierzwiąc jego włosy.
- To ci miałam przypomnieć?
Oparła się wygodnie o jego ramię.

- Nie... przypomnij mi, co to za życzenie.
Nie podniósł głowy.

- Wtedy chciałam, żebyś mnie pocałował, a teraz... nie zmieniam zdania
Nie zmieniała pozycji, bo akurat tak jej było wygodnie, a czuła się znacznie bezpieczniej, kiedy ją przytulał.

Uśmiechnął się kącikiem ust. Przesunął dłonią po jej plecach i pocałował ją łagodnie.

Przysunęła swoją głowę jak najbliżej, zatapiając swoje wargi w jego. Może i to było dziwne życzenie, ale chyba za bardzo się stęskniła...

Mógłby tak jeszcze długo... ale kiedy poczerniało mu przed oczami, oderwał się od niej z trudem.
- Chyba muszę troszkę pospać ' - uśmiechnął się lekko.

Wiedziała co mu jest i całkowicie rozumiała jego apelację x).
- Jasne, rozumiem - puściła go. - Ja chyba jeszcze posiedzę.
Nie chciała mu zdradzać, że źle sie poczuła. Przecież ogólnie czuła się źle od kilku tygodni. Znała powód, ale sądziła, że jej przejdzie... kiedyś...