W domu było cicho. Letni wiatr poruszał firankami w pokoju gościnnym. Teraz, w pokoju dziecinnym... Dwie kołyski poruszały się rytmicznie i spokojnie, a pod wpływem cichego śpiewu bliźniaki spały twardym snem. Pomimo słonecznego dnia, w pokoju było ciemno. Wszystkie okna były zasłonięte, a delikatny fiolet na ścianach zrobił się ciemniejszy.
Hana odeszła od dzieci, kiedy była pewna, że śpią. Prawie w ogóle się nie zmieniła... tylko włosy. Były o połowę krótsze. Oparła się o futrynę, przypatrując się brzdącom.

Postanowił odwiedzić Hanabi. Był ciekawy, jak tam z jej brzuchem. Podszedł do drzwi i zapukał trzy razy bardzo cichutko.

Obróciła głowę w stronę drzwi. Może faktycznie ktoś ją odwiedził...
Cichutko zamknęła drzwi od sypialni maluchów i podbiegła do drzwi wejściowych. Gdy zobaczyła Nash'a od razu się rozpromieniła.
- Ohayo! - szeroki uśmiech.

- Jej - aż zrobił jeden krok do tyłu - Nikt mnie nigdy tak promiennie nie witał, Hime ^^
Skrzyżował ręce na klatce piersiowej przyglądając się jej uważnie.
- Jak tam po ślubie?

- No to jestem pierwsza Chodź, zapraszam! - otworzyła mu drzwi na oścież i zaciągając go do środka.
- Dzięki, że mnie odwiedziłeś - stanęła w pół kroku do kuchni, gdy zapytał o ślub. - Dobrze... Jakiś miesiąc temu urodziłam bliźniaki Zaparzyć ci kawę? - cały czas mówiła półszeptem, żeby czasami nie obudzić dzieci.

Nim zdążył się zorientować, został wciągnięty ^^
- Spoko - odpowiedział. Zaniemówił, gdy powiedziała, że urodziła XD - T...t.. tak, zaparz ^^
Aż bał się zapytać.

Wyczuła w nim coś niepokojącego. Podeszła do niego.
- Coś nie tak? - wywnioskowała, że to przez bliźniaki. - Chcesz je zobaczyć? Akurat teraz śpią

- Może najpierw napijemy się kawy? ^' - zaproponował.
- Oj, Himcia, Himcia

- Jasne
Zdziwiło ja jego zawołanie.
- Oj, Aki, Aki Masz coś do mnie czy co?

Po dobrych 10 minutach przyszła z dwiema filiżankami ciepłego espresso.
- Proszę sie częstować - na stole położyła też talerzyk z pieguskami

- Nie... i nie mów tak do mnie - tyknął ją palcem w czoło nim jeszcze odeszła.
Zajął miejsce na fotelu. Posłodził swoją kawkę dwoma łyżeczkami cukru. Zamieszał trunek.
- Gdzie masz swojego męża, co? xP - mrugnął nieznacznie.

- Sam zacząłeś - już nie chciała przypominać, żeby nie mówili do niej "Hime". Fiore machnął ogonem pod stołem.
- Zniknął i do tej pory go nie widziałam. - zerknęła za okno, żeby nie zobaczył jej smutku na twarzy.
- Noo... co tam słychać? Dawno cię nie widziałam

- Uciekł od ciebie tak szybko? Aż to peszek xP - zastanowił się na chwilę - On jest samotnikiem, nieprawdaż?
Pokręcił głową.
- Nic ciekawego... Tak się zastanawiam, jak by to było, gdyby Suna jeszcze istniała
Zauważył ten smutek, jednak nie skomentował tego.

Podniosła brwi trochę wyżej, kiedy to powiedział.
- Cieszy cię to? Może i jest samotnikiem... Miłość jest ślepa, może tak, ale nie w moim przypadku - dodała coś od siebie.
- Pewnie zawarlibyście kolejny sojusz z Oto xP

Zignorował jej uwagę.
- A więc samotnicy to samotnicy xP Lubią być samotni. Chociaż z drugiej strony... Słyszałaś coś o jakiejś organizacji łączącej samotników? ^^
Nie wiedział, czy żartuje czy mówi poważnie
- Ale Hanka - podkreślił - to była wojna

Jakbym tego nie widziała... , pomyślała.
- No dobra, wiem, że to była wojna - zaśmiała się. - Nie znam się na waszej polityce

Z pokoiku dobiegł cichy płacz. Pewnie Shila sie obudziła...
- Ojć, to ja przepraszam - przeskoczyła przez kanapę, a gdy doszła do łóżeczka córki [ale to śmiesznie brzmi ] i wzięła ją na ręce, uspokajając

Wziął swoją kawę i powędrował za Hanką.
- ? - wzdrygnął się na widok dzieciaka - Ja nigdy nie będę miał dzieci - wyszeptał.

- Co ty taki? To tylko dziecko - co chwila bujała małą na rękach.
Była strasznie podobna do Hany, tylko oczy miała jakies turkusowe x___X
- Nigdy nie mów nigdy

- Taaa... I sterta brudnych, śmierdzących pieluch do tego xP Poza tym dzieci to samo zUo
Uśmiechnął się półgłębkiem. Jakoś nie widziało mu się to wszystko w kolorach.

- Czy ja wiem, ja jakoś na razie sobie radzę xP - uśmiechnęła się do Shili. - Dzieci usprawiedliwia ich słodkość
Posadziła Shile w kołysce.

- Ymm... ^^ - zapomniałby - Bliźniaki? Jak mają na imię?
Przyjrzał się bachorowi, który leżał w kołysce. Uśmiechał się lekko do czasu, kiedy wydało mu się, że maluch wytkał mu język. Zmarszczył niepewnie brwi i zrobił zniesmaczoną minę.

- To jest Shila, a Jean jeszcze śpi. - kiwnęła głową na chłopczyka o Isherowatych włoskach i zielonych oczach
- Ej, Shila, tak nie wolno - zawołała do córki. Shila zaśmiała się cichutko i zaczęła gryźć ucho swojego misia.
- Pusto się zrobiło, nie? Wszyscy wyjechali?

- Słodziaki - skrzywił się lekko i popatrzył na chłopczyka - Istny Ishero
Pokiwał głową.
- Taaa... Pusto... - dokończył swoją kawę.
- Ja już chyba pójdę Ja ne - odniósł swój kubek do kuchni i wyszedł, przedtem żegnając się z Hanabi.

[z/t]

Zaśmiała sie, kiedy powiedział, że to słodziaki. Oparła się łóżeczko, przyglądając się pociechom.
- Narazie... - pożegnała go, odprowadziła i znów wróciła do pokoju.
- Tylko, żeby Rode kiedykolwiek je zobaczył - uśmiechnęła się półgębkiem do siebie, usypiając małą.
Shila już dawno spała...
[zt]

Pojawiła się razem z Rode'm.
- Tylko po cichu, ok? - weszli razem do mieszkania, a potem weszli do sypialni maluchów.
Śliczny, dziecinny pokoik z różnymi obrazkami na fioletowych ścianach.

Wszedł za nią poruszony do pokoiku. Kiedy zobaczył swoje dzieci, co może nie tyle się rozpłakał, co poczuł łzy w oczach. Przykucnął przy łóżeczkach.
- Jean wygląda zupełnie jak Ronni - powiedział cicho, patrząc na synka z czułością - Shila wygląda zupełnie jak ty...