- No ale... - westchnęła. - Może to tylko migrena...
Szybko próbowała to przemyśleć. W pierwszej chwili jakoś to do niej nie przemawiało, ale potem uległa.
- Dobrze... pójdę. Teraz? Sama? Czy mam poczekać aż ból wystarczająco się nasili? - wzruszyła lekko ramionami.

- Po co czekać na większy ból? Chodź.
Podniósł się i pociągnął ją za rękę, żeby wstała. Przez cały czas bacznie jej się przyglądał.

Skrzywiła się nieznacznie, westchnęła. Wstała i oboje zniknęli.
-

*szpital

z/t

Szła chodnikiem prowadzącym do jej domu, oglądając sie co chwila. Wiedziała, że dwóch gości w czarnych płaszczach za nią szło. Przestraszona, trzęsąc się, poprawiła pasek od torby i cichaczem pobiegła do domu. Zamknęła drzwi na cztery spusty. Płuca odmówiły jej jakiejkolwiek współpracy... żebra i ręka z resztą też...
Stanęła przy drzwiach, dysząc ciężko.
- Mogłabyś otworzyć nam drzwi... - powiedział jeden, pukając.
- Nie mogłabym! - wrzasnęła. - Już wam to mówiłam, ale powtórzę jeszcze raz... Nie obchodzą mnie wasze pieprzone warunki!! Idźcie stąd i powiedzcie waszemu szefowi, że i tak wam nie pomożemy! Słyszycie?! Idźcie stąd! - krzyczała cały czas zrozpaczona.
Jeden spojrzał na drugiego, potem po prostu wzruszyli ramionami i odeszli kawałek.
- Będziesz nas miała na ogonie... pamiętaj... - potem całkowicie zniknęli za zakrętem.
Osunęła się i usiadła pod drzwiami na podłodze, przyciskając ranę na plecach do zimnych dębowych drzwi.

Wędrowała właśnie chodnikami Karakury, gdy ujrzała dom Hany.
- Ciekawe kto tu mieszka ;> - zatrzymała się.

Nie miała i ochoty, i siły, żeby wstać. Przełknęła slinę, ale potem zebrała sie w sobie i wstała, kaszląc odrobine krwią. Podeszła do małego okna przy drzwiach. Od razu zauważyła Torę. Zmarszczyła brwi i złapała sie za płuca. Odeszła kawałek od drzwi, może jej jezcze nie zauważyła...

Zauważyła, zauważyła Może i zachowywała się jak psychicznie chora, ale taka nie była.
- Ohayo Quincy! - podbiegła do okna z uśmiechem.
Przez chwilę wydawało jej się, że dziewczyna jest wystraszona.

Gdy dziewczyna podeszła do okna, aż się zahcłysnęła. Przez chwilę kaszlała, a potem podeszła do okna. W bezpiecznej odległości... po tym co przezyła, nie miała najmniejszej ochoty na zabawy z ta dziwna organizacją. Cała drżała.
- Czego tu chcesz? - spytała oschle.
Faktycznie była przestraszona...

Uśmiech jej zbladł.
- No o co ci chodzi? - zdziwiła się - Coś nie tak?
Przekrzywiła głowę na prawy bok.

Spojrzała na nia przez okno. Udawała, że nie wie o co chodzi, czy chciała ją zagonić do ślepego zaułka?
- O... nic, nic szczególnego... - jeszcze raz przełknęła śline.
- Hej - wydukała z bladłym, ledwo widocznym uśmiechem.
Zdziwiła się... i to porządnie.

Podeszła bliżej do okna. Oparła ręce o parapet.
- Jej Wydawałaś się wystrasznona... - powiedziała z łagodną miną.

- Nie, to tylko sie zlękłam... Wybacz... - palnęła. - Wiesz, przepraszam, że cię nie wpuszczę, ale zamek sie zaklinował i nie mogę otworzyć drzwi wejściowych - wytłumaczyła sie szybko.
Udaje? W dodadtku chorą psychicznie... wiem, że to ona ich nasłała..., pomyślała, znów łapiąc sie za płuca.

Tora nie była idiotką. Może czasem się tak zachowywała, ale to tylko wtedy, gdy demon był bardzo aktywny. Często się tak zdażało.
- Boisz się mnie - spostrzegła szybko. Zorientowała się, że Hana podejrzewa ją. I słusznie. Jednak dalej grała na zwłoke - No, no... Powiedz co cię gryzie. Może zmienie to w sobie i nie będę już tak straszna? - uśmiechnęła się niewinnie.

- Nie, nic, naprawdę... Nic sie nie stało... Uwierz., wszystko jest ok, ja... jestem tylko troche chora. - odpowiedziała równie szybko.
Była dość zdenerwowana.
- Przepraszam, że się tak zachowuje, ale uczestniczyłąm w dość dużym buncie. Troche poturbowana jestem - znów lekko odkaszlnęła.
- Nie boję... się ciebie - zawahała się przez moment.

- No... skoro tak mówisz - jak na jej gust, Hana się trochę za bardzo tłumaczyła.
Wiedziała, że Hana wie, że Tora wie
- Więc coś musiało się stać - spojrzała na nią niewinnie. Kolejny raz.

Teraz zaczela tłumić nerwy w sobie. Coraz płyciej oddychała.
- Owszem, stało się... ale podejrzewam, że na pewno cię to nie zainteresuje. To tylko moje problemy. Sama sobie powinnam z nimi poradzić - podsumowała.
Już miała dość tajemniczego, ale równie drastycznego zachowania i działania tej dziwnej grupy... jej grupy...
Teraz zastanawiała ją jedna rzecz. Wzrok Tory. Ten sam co tamtych facetów... ten sam co tych wszystkich idiotów...

- Na co czekasz? Przecież ona wie... - odezwał sie głos w jej głowie.
Tora, aby odpowiedziec musiałaby sie odezwać, ale wtedy i Hana by ją usłyszała. Przemilczała to.
- Dobrze Już nie bedę wtrancać sie w sprawy, które nie dotycza mojej osoby - puściła jej oczko.
Zrobiła kilka kroków w tył, zostawiając parapet w spokoju.

Przełknęła ślinę, stojąc cały czas w tym samym miejscu, trochę oddalonym od okna przy drzwiach.
- - uśmiechnęła sie tylko dziwnie.
Nie chciała wpaść w nietakt i powiedzieć "Tak, tak, idź sobie" albo "Nie, nie przeszkadzasz" znów zrobić minę odwortna do emocji.
- Nic się nie stało, naprawdę... - odparła po chwili.

- Co ty wyprawiasz!? Zaatakuj!
- *Jeśli zaatakuje, strcę przychyność Quincy* - udało jej się ogarnąć myśli i wszystko wyjaśnić demonicy.
Tora potrząsnęła głową.
- Dobra Wiem, że wiesz.

Kaszlnęła porządnie na dźwięk słów. Zmarszczyła brwi, spojrzała na drzwi. Były zamknięte na wszelki możliwy sposób...
- Wreszcie raczyłaś sie ujawnić? I tak sie nie zgodzę... - ostrzegła na początku.

Uśmiechnęła się łagodnie i niepozornie.
- Dlaczego?
Ugięła nogi, a na kolanach ułożyła dłonie. Śmiała się beztrosko.

Właśnie ten śmiech ją gnębił.
- Wy jesteście chorzy psychicznie... - oświadczyła.
Spojrzała na Torę, czułą, że znowu zaraz dostanie furii...
- Zemsta nie jest najlepsza, a zawładnięcie bądź zlikwidowanie Shinigami jest równie idiotycznym pomysłem.

- Chorzy psychicznie? v_v Widzisz Rei... Wiedziałam, że wszyscy tak myślą ._. - usiadła na ziemi ze smutną miną.
Po chwili jednak spoważniała.
- Ale słuchaj... Gdbyśmy zdobyli przychylność Quincy, to pokonanie SS byłoby banalne Z pewnością ci wszyscy dziwni Arrancarzy, Hollowy i Vizardzi też by się zgodzili.
- Shinigami nie zrobili ci jeszcze nic złego...

Jej sposób myślenia ją powalił.
- Ale... gdybyśmy sie zgodzili, to... nikt nie utrzymywałby równowagi duchowej. Nie zgdzoę się, nawet jeśli wszyscy sie ode mnie odwrócą. - drążyła.
- Tora... to głupie z twojej strony, wręcz nieodpowiedzialne. Nienawidzę Shinigami tak jak ty, ale wyniszczenie ich zniszczyłoby nasz świat. Nie wyobrażam sobie tego. Vizardzi pewnie od razu sie zgodzą. Hollowy... hm...
- Nie zrobili? A kto wybił prawie cały ród Quincy? Przez nich została nas tylko garstka...