- Nie do końca go zrozumiałem... - zastanowiłem sie na dłuższą chwile, po czym moja postać znikneła w kłębach dymu.

Prawdziwy ja siedziałem cały czas kawałek obok - Ale plus dla Niego że nie wywołał zbędnej walki ^^ przynajmniej teraz wiem że nie jest samobójcą... Ale do powrócenia jako Hokag to jeszcze długa droga trzeba bedzie przegadać polityków -.- ehh... - znikam

Zszedł na dół z nadzieją, że nikt go tu nie znajdzie. Kaszlał gwałtownie.
Kiedy kaszel uspokoił się nieco, usiadł pod ścianą i walnął się kilka razy w klatkę piersiową. Usta zasłaniał przedramieniem - już po chwili cały rękaw był cały we krwi. Przyjżał się temu.
- No nie... znowu to

Zajrzał do swojej torby, by przekonać się, czy miał jeszcze swoje leki. Już po chwili znalazł mały inhalator i wziął z niego kilka wdechów.

Wędrowała tu i ówdzie. Spacerowała już tak od kilku minut, bo ostatnio nie miała jakiś specjalnych zadań.
Usłyszała kaszlnięcia, więc skierowała się w tamtą stronę.
- - wzrok na Ishero, gdy go ujrzała. Szybo podbiegła do niego.

Uniósł wzrok na Aiko. Poczuł się już odrobinkę lepiej, lekarstwo rozeszło się po płucach.
- Odsuń s... - zakaszlał znowu mocno, zasłaniając usta rękawem.

Ktoś przyglądał się tej całej scence ...

Mężczyzna ubrany w czarny płaszcz, stał gdzieś w rogu oparty plecami o ścianę.Ręce, trzymane w kieszeni, symbolizowały lekkie wyluzowanie.Cóż, Azhar, był człowiekiem, nie potrafiącym żyć bez adrenaliny.Ze skrzywioną głową, wpatrywał się w dwójkę osób, z dosyć typową kamienną twarzą.Widocznie nad czymś myślał, co przychodziło mu to z trudnością

- Co mam odsunąć? S...? - nie załapała o co mogło mu chodzić. Nachyliła się bardziej - Wszystko w porządku?

- Odsuń... SIĘ!! - krzyknął.
Zaaplikował sobie kolejną dawkę leku. Po jakiejś minucie oprł się o ścianę wycieńczony. Zauważył nieznajomego i zmrużył powieki w wąskie szparki.
Klatka piersiowa unosiła się i opadała w szybkim tempie. Nie mogł wziąć głębszego oddechu, bo wiązało się to z kolejnym atakiem kaszlu.

Azhar, lekko skrzywił głowę.Rozumiał to, że osobnik, był chory, ale nie rozumiał na co, czyżby kolejny eksperyment z kekke genkai.Jeśli tak, to według Azhara, osobnik, sam się wykończy, a to było według niego głupie, tak samo jak wiele innych rzeczy.Nadal pozostawał w milczeniu, jakoś nie miał ochoty się odezwać, pomimo tego, że widział, iż został wytajony ze swojej kryjówki...

Gwałtownie odskoczyła w tył. Przestraszył ją nieco.
- - nie ma co. Zauważyła ślady krwi. Czy to było to samo?
- Co to za choroba? - zapytała nieco poważniej.
Nie zwróciła uwagi na przybyłego.

- Choroba płuc - odpowiedział wymijająco - Genetyczna, zaobserwowana jedynie w mojej rodzinie. Jeżeli mnie pamięć nie myli, cierpiałaś na coś, co objawiało się podobnie, prawda?
Przyglądał jej się. W międzyczasie zerknął na nieznajomego, ale trwało to tylko chwilę.

" A więc to choroba płuc ... cóż, wszystko jest w tych czasach możliwe, nawet choroba palca... czemu to wszystko jest takie głupie, i bez sensu " Pomyślał Azhar.Wyciągnął z kieszeni tabliczkę czekolady, po czym odgryzł jej spory kawałek.Bez mrugania, przeżuwając to co miał w ustach, nadal przyglądał się osobom ...

Przechyliła głowę na bok.
- Pamięć cię nie myli. Mam nadzieję, że "cierpiałam" to właściwe słowo - oczywiście miała tutaj na myśli czas przeszły.
- A ja myślałam, że nie masz już tych ataków - dodała po chwili zerkając na dziwnego mężczyznę. Zauważyła, że ma czekoladę

- Choroba jest okresowa. Atakuje co jakieś dwa, trzy lata. Doszedłem do tego wniosku, bo zazwyczaj umiera się za pierwszym albo drugim razem, ale mi sie jakoś szczęśliwie zawsze udaje. Każdy atak skraca życie o kilka lat.

Przeniósł wzrok na nieznajomego.
- Masz zamiar się tylko tak gapić, Aka? - zapytał, tonem pośrednim między przyjaznym a wrogim.

Pojawiła się w pozycji siedząco-leżącej na jakimś większym głazie niedaleko Azhara. Przyjrzała się nieznajomemu.

-Karmel, ciastko, CIEKOLADA? Podzieliłbyś się, a nie jak jakiś burak....

Zeskoczyła na ziemię i oparła się o ten sam głaz.

-Dobry wieczór- uśmiechnęła się do Jajka i zerknęła zaniepokojona na Ishero.

Mężczyzna, już miał odpowiadać choremu nieznajomemu, lecz wystraszył go głos niedaleko niego, jakiejś Kobiety.Słysząc jej głos, podskoczył nieco, lecz szybko się opanował, i ugryzł kolejny gryz czekolady.Po przełknięciu, wyszedł z cienia, i podszedł nieco bliżej zbiorowiska.

-Przybyłem aby zbierać informacje, a nie gawędorzyć Oto kage...- odpowiedział, lekko się kłaniając Mężczyźnie.Po chwili spoglądnał na osobę, która go przestraszyła

-Nie, nie dam ... zapracowałem na nią ... - odpowiedział, z beszczelnym usmieszkiem

Widząc zachowanie Akata, ledwo zdusiła śmiech.

-Nie bój się, nie gryzę....

Słodki uśmieszek.

-....no chyba, że ktoś mi nie chce dać czekolady -.- Wtedy zaczyna się armagedon.

Westchnęła.

-Ale skoro tak na nią pracowałeś, to Ci daruję. Pamiętam co było kilka lat temu, kiedy musiałam wydoić wszystkie okoliczne krowy za kostkę mydła v___________v

Chwilowa poza rozpaczy.

-Tak wpadłam, żeby się rozejrzeć. Żegnam x_X

Zakręciła się i zniknęła.

Nie ma co ukrywać. Zaniepokoiło ją to.
Wiedziała, że została uleczona, ale często miewała bóle.
- Aka? - teraz to przykuło jej uwagę. Skinęła do Kay.

Popatrzył na Kaylę i skinął jej głową, szybko chowając brudny od krwi rękaw za plecy. Gdy zniknęła rozluźnił się.
- Jeszcze tego by mi brakowało, żeby zauważyła... - mruknął. Przypomniał sobie, jak przy poprzednim ataku rozwaliła mu nos - v.v

- Nie zamierzam ucinać sobie z tobą pogawędki. Twoja odpowiedź mi wystarczy.
Wstrzymał oddech i wstał. Zakasłał kilka razy.

Azhar, śledził jego każdy ruch,najdrobniejsze skinięcie palcem, mrugnięcie jego oka,nie zamykając przy tym swoich powiek.Pokiwał głową na jego odpowiedź.Cóż,Azhar, miał szacunek do tej osoby.Może to z żalu, tej choroby, a może i co innego, kto by tam wiedział ...

-Jestem tu także aby przekazać wiadomość... Akatsuki powróciło, tyle że w lepszym wydaniu ... - odpowiedział spokojnie, trzymając jedną rękę w kieszeni,a drugą, trzymając czekoladę.Kończąc zdanie, ponownie wgryzł się w kaloryczną bombę ...

spacerował sobie po krypcie i zobaczył tłum ludzi
-o może tu coś będzie .powiedział po czym się ukrył
usiadł sobie w miejscu ciemnym i przyglądał się

- Pieprzenie - zareagowała tak na wypowiedź Aka.
Mrugnęła.
- Muszę coś zrobić. Poradzisz sobie, prawda, Otokage-sama? - z grzeczności poczekała na odpowiedź.

Po przełknięciu kolejnego gryza,Spoglądnął w zrujnowany sufit krypty.Spodobało mu się to miejsce.Po chwili spoglądnął na mężczyznę i dziewczynę

-Do następnego ... - odpowiedział z uśmiechem, szczerząc przy tym ząbki, po czym spokojnie wyszedł z krypty


[zt]

-heh chyba nic się nie stanie, czas na zamieszanie-
po czym wystawił ręke i celował w sufit
-zaklęcie destrukcyjne nr #31 - Shukkahou.wypowiedział
po chwili czerwona kula ognia poleciała w sufit robiąc buum i sufit zaczął się zawalać na łby ludziom
-heh sayonara.powiedział i wyszedł z krypty

z/t

- Daj spokój, jeszcze trochę się pomęczę na tym świecie .
Śmignął i złapał Aiko, zanim coś spadło jej na głowę. Postawił ją na ziemi dopiero na zewnątrz.
- Nieodpowiedzialne dupki...
- Dobrej nocy.
Skinął głową i zniknął.

Gdy postawił ją na ziemię, nawet nie wiedziała co się stało. Słyszała jedynie huk.
- Snów - powiedziała nieco zdezorientowana niepewna w swej sytuacji.
Odeszła.