- W porządku - odpowiedzieli ucieszeni, że ktoś poza medykami się nimi zainteresował.
Wal przyglądał się Aiko.
- Ravi, co ona tu robi? == Obiecałeś!
- Eee... to nie moja wina!!

- To ja wam... no, przeszkadzać nie będę... - cofnęła się o dwa kroki.
Spoglądnęła na nich niepewnie.
- Nie najlepiej, co?

- Nie, zostań tu. Skoro już tu jesteś, to przynajmniej się stąd nie ruszaj, dobrze? - powiedział Wal i podźwignął się do pozycji siedzącej - Dlaczego tu jesteś?
Ravi bez słowa leczył go dalej.

- Dobrze - oparła dłoń o okolice biodra - Wszyscy mnie o to pytają... - odpowiedziała dość nie wyraźnie. Spojrzała bacznie na niego - Nie oszczędzałeś się, huh?

- I dlatego mi nie wyjaśnisz?
Przyglądał jej się uważnie.
- Nikt z nas się nie oszczędzał i nikt nie zamierza. Tu chodzi o coś więcej niż własne bezpieczeństwo.

- Tak. Inaczej nie... Nie potrafię .
Nachyliła się lekko, aby mieć lepszy widok na Wala, bo on przecież siedział, a ona stała.
- Rozumiem.

- No dobra... załużmy, że wiem o co ci chodzi - powiedział - To może chociaż powiesz, co zamierzałaś osiągnąć przychodząc tu, co?
Zerknął ukośnie na Lo'Raviego, który leczył głęboką ranę na jego klatce piersiowej. Niższy rangą Żniwiarz odwrócił wzrok, wstał i odszedł kawałek.

- Nie... Nic nie zamierzałam - spojrzała kątem oka na leczoną ranę.


[Sorry Nie wiem, co jeszcze napisać. Ale dwa zdania są ]

- Więc po cholerę tu przyszłaś, narażając życie, co? - mruknął.
Podparł się ściany i wstał.

Nie odzywała się już. Po prostu spuściła z niego wzrok, a przeniosła na posadzkę. Pokręciła lekko i niezauważalnie głową.
- To ja może jednak pójdę - odezwała się po kilku minutach.

- Tylko, że teraz jest już trochę za późno.
Stanął w miarę możliwości prosto.
- Ci, z którymi walczymy wyczują cię. Pójdą za tobą. To tak, jakbyś otworzyła im drzwi do świata ludzi.

- Aha No dobra - stała jak wryta.
Od czasu do czasu spojrzała na Wal'a. Wiedziała, że był na nią strasznie wkurzony.
Gdy już stał w miarę prosto, ona też się wyprostowała.
- Jesteś zły, nie?

- Tak, ale nie na ciebie - powiedział po dłuższej chwili - Przykro mi, że to się tak potoczyło. Uważaj na siebie, dobrze? I nie przechodź przez tą bramę, bo jest tam strasznie niebezpiecznie. Trzymaj się blisko mistrza Aidy.

- Nie... Nie na mnie? - zamurowało ją - A... A na kogo?
Przekrzywiła głowę na bok, przyglądając mu się jak zwykle z uwagą.
- Będę x3 Ale czemu Ci tak zależy na moim bezpieczeństwie? Tylko nie mów, że takie masz rozkazy.

- Prawdę mówiąc to na Lo'Raviego. Miał pilnować, żebyś tu nie przychodziła.
Zawahał się.
- Nie wiem, zależy mi i tyle . To strasznie upierdliwe, ale nie umiem tego wyjaśnić ==.

- Nie mógł nic na to poradzić. Strasznie uparta jestem...
Przekrzywiła głowę na drugi bok.
- Myślę, że z tego powodu właśnie tu wróciłam... - wyprostowała się i rozmasowała kark.
Założyła ręce do tyłu.

- Ale nie upilnował się.
- To znaczy? Z jakiego powodu?

- To miał mnie śledzić i sprawdzić czy potulnie wrócę? Walczył przecież.
- No z tego, z którego zależy na moim bezpieczeństwie. Też nie potrafię wytłumaczyć.
Spojrzała na niego miło.
- Boli jeszcze? - zapytała. Zza siebie wyjęła kwiatka. Spojrzała na niego, a potem na Wal'a - Proszę x3

- Nie tłumacz tego mnie, to wcale nie żadne moje widzi-mi-się. To był rozkaz, bezpośredni od przełożonego. Nie ode mnie. Jeśli Lo'Ravi walczył zamiast cię pilnować, to prawdopodobnie odpowie za to.
Przez dłuższy moment milczał. Nie skomentował jej "powodu".
- Poradzę sobie z tym, nie jest tak źle.
Spojrzał na kwiatka.
- ?

- Ale to nie było tak Pomógł mi, a jak już myślał, że poszłam, to wrócił do walki - wytłumaczyła mu.
Znów przechyliła głowę na bok. Tym razem minimalnie.
- No, dla ciebie, no Zerwałam go, bo mi się nudziło i pomyślałam o tobie.

- Proszę, nie tłumacz mi tego.
Uważnie obejrzał kwiatka, nie wiedząc, co o tym myśleć, ale w końcu wziął go.
- Dzięki... ale dlaczego o mnie?

- Dlaczego?
Spojrzała na niego z zaskoczeniem, jednak potem uśmiechnęła się łagodnie.
- A bo ja wiem? A czemu nie? - przykucnęła, bo trochę męczyło ją denne stanie - Zadajesz dużo pytań.

- Bo potem ciężko mi będzie zachować neutralność.

- Lubię, kiedy wszysto jest jasne. Odpowiedzi na pytania rozświetlają niepewne sytuacje.
- Bo za dużo myślisz o Żniwiarzach.

- A do czego Ci neutralność?
Wstała.
- Zadajesz tyle pytań, bo za dużo myślę o Żniwiarzach? Nie rozumiem...

- Niektóre rzeczy powinny zostać tajemnicą... - dodała po kilku sekundach.

- Jestem Gwardzistą. Mimo że Lo'Ravi jest moim przyjacielem, to jeśli tobie coś się stanie zostanie postawiony pod sąd, a ja będę w radzie. Nie utrudniaj mi tego.

- Słuchaj. Rozumiem, że mogło ci się tu spodobać, ale to nie jest twój świat. Żyj u siebie, znajdź sobie faceta i bądź szczęśliwa - mówił bardzo szybko - Tutaj nic dobrego cię nie spotka.