"Twardy z niego przeciwnik..." Pomyslalem.
Nagle moj Zanpakutou zaczol blyszczec na niebiesko.
"Czy jest szansa ze uda mi sie zwiekszyc moc i osiagnac BanKai?" Zapytalem sam siebie.
-Chcesz poznac moja prawdziwa moc? Zapytalem.
-Dmuchnij i wznies sie w powietrze Zalins.
Po tych slowach wkoncu uzylem BanKai.
"Czuje jak moje reiatsu wyplywa zemnie i laczy sie z Zalinsem" Powiedzialem po czym wyskoczylem w powietrze aby uzyc techniki Limbo:
Z mojego Zana oderwaly sie biale paski ktore ruszyly w strone Mateo.

Uśmiechnęła się pod nosem, przypatrując widowisku. Na wszelki wypadek odsunęła się trochę w tył.

"A to miał być tylko zwykły trening, a miałem mu dać wycisk. No, ale z kąd miałem wiedzieć, że taki chłystek umie BanKai? No niestety jest mi przykro kolego jestem zmuszuny również użyć BanKai"
W momęcie gdy leciały we mnie paski, nad Zanpakutou pojawiła sie czarna aura. Krzyknołem:
-Teraz Youriko! BanKai!!!
Moc, która powstała przy urzyciu przezemnie BanKai wytworzyła fale, która odepchneła paski, którymi zaatakował mnie Zamegi. Ku memu zdziwieniu jego własny atak skierował sie przeciw niemu, paski te z ogrona szybkością pedziły na niego.

"Na kazdym kroku mnie zaskakujesz Mateo..." Pomyslalem po czym zaczelem odbijac swoj wlasny atak.
Udalo mi sie odbic prawie wszystkie paski poza kilkoma ktore zrnily mi lewe ramie.
-Ja ci pokaze. Wykrzyklem do Mateo po czym zaatakowalem z cala pozostala moca w prawy bok poteznym cieciem.
"Gdybym tylko mogl znalezc jego czuly punkt" pomyslalem w trakcie ataku.

Przygryzła wargę, jak zawsze, gdy się denerwowała. Zwykły trening zaczłą się przeradzać w coś najprawde poważnego. Rozejrzała się po okolicy, gotowa zawrócić każdego człowieka, kto przypętałby się zbyt blisko placu.

"O, nie!" Pomyślałem. Jego, atak był tak silny, że mimo iż udało mi się w ostatniej chwili zatrzymać moim Zanpakutou jego atak, musiałem pomóc sobie, chwytając lewą dłonią jego pogromce. Co zaowocowało głebąką cientą raną na mej dłoni. Trzymając w uścisku mimo bulu i głębokiej rany jego Zanpakutou, uderzyłem go prawą pięścią ze wściekłościa w twarz. To spowodowało, że Zamegi na chwile zamroczył sie. Wykorzystałem to i sprubowałem zadać mu rane na klatce piersiowej.

-Drugi raz w to samo miejsce ci sie nie uda trafic. Odrzeklem z radoscia na obolalej twarzy.
Zwinnym wyskokiem ucieklem od ciosu Mateo ktory tylko przeciol mi kawalek ubrania Shiningami.
Sam zas zaatakowalem Mateo dwoma szybki cieciami w okolicy prawego pluca i lewego biodra.

Zaczęła się poważnie nie zastanawiać, czy nie skoczyć po apteczkę, ale się powstrzymała. Takie kino akcji zdarzało się ostatnio stanoczwo za rzadko, by teraz to przegapić.

-Ała! Ryknołem z bulu po przyjęciu na siebie ciosu w prawe biodro. Cios w lewe płuco udało mi sie odbić.
-Zamegi Ty bierzesz tą walke zbyt poważnie! Po czym poczułem dziwny dreszcz na plecach.
"Czy ja umieram?" Pomyślałem... "Nie to nie to! Co się dzieje? Mój Zanpakutou... tak przecie dotknełem jego stroju. To wystarczyło by zabrać mu odrobine jego energii duchowej... he he" Uśmiechnełem się do Zamegiego i żekłem ironicznie:
-Zamegi, co tak słabo? Podejdz do mnie, i celuj w twarz. Może trafisz!

-Myslalem ze twardszy z Ciebie przeciwnik Mateo. Ale i tak stoisz na wysokim poziomie jak na tymczasowego Shiningami. Powiedzialem z poszanowaniem do przeciwnika.
-Ohayo Wanilo. Powiedzialem z usmiechem na twarzy.
-Wybacz ze dopiero teraz ale wciagnal mnie trening z Mateo ze nie zauwazylem kiedy sie pojawilas.
Podszedlem do Mateo aby mu podziekowac za trening.
-Potrzebujesz pomocy? Zapytalem.

- Dobry - przywitala się - koniec kina akcji?
Zrobiła minę, jakby dvd się popsuło w czasie trwania finałowych scen filmu akcji.

- A tak poza tym - podbiegła do nich w podskokach - gratuluje Bankai, chyba ci postawie kolejną porcje lodów - szepnęła Zemegiemu, a na głos powiedziała - Świetna walka. Dawno takiej nie widziałam.

- Skoczyć po apteczkę? Wyglądacie fatalnie.

-Zaraz Tobie będzie potrzebna pomoc! Po czym klepnełem Zamegi w tył głowy, aż mu spadł kapelusz.
-Witaj nieznajoma. Jestem Mateo Mazaki. A Ty?

"Eh Mateo Mateo..."
Podnioslem kapelusz i rzeklem do Wanilo:
-Jedzenie lodow z Toba to sama przyjemnosc a apteczka by sie Mateo naprawde przydala. Powiedzialem po czym zblizylem sie do jej twarzy aby szepnac jej cos na ucho:
-Ty jestes jak te smaczne lody:). Powiedzialem i zrocilem sie w strone Mateo aby klepnac go w kark.

"Eh Mateo Mateo..."
Podnioslem kapelusz i rzeklem do Wanilo:
-Jedzenie lodow z Toba to sama przyjemnosc a apteczka by sie Mateo naprawde przydala. Powiedzialem po czym zblizylem sie do jej twarzy aby szepnac jej cos na ucho:
-Ty jestes jak te smaczne lody:). Powiedzialem i zrocilem sie w strone Mateo aby klepnac go w kark.

- Kor'io Wanila - przedstawiła się.

Zaśmiała się na słowa Zemegiego.
- Ja po prostu stwierdzam myśl, że jedzenie lodów przynosi skutki dydaktyczne - wyjasniła już na głos, bo nie ładnie było szeptać w towarzystwie.

Zniknęła, by po chwili pojawić się z pojemną apteczką pierwszej pomocy. Wygrzebala z niej bandaże i podała im.
- Dalej powinniście sobie poradzić - stwierdziła. - Niestety na mnie już czas. Dajcie znać, jeśli znów najdzie was ochota na trening/pojedynek/walkę/totalną rozróbę.
Zniknęła.

-Widze, że jeszcze Ci mało Zamegi, prawda? Zanim dojdzie do rewanżu dam Ci troche czasu na zregenerowanie sił. A apteczki nie potrzebuje... Wole udać sie do karczmy i tam się czegoś napić niż słuchać Twoich bredni, ty lizusie.

"Eh ta Wanila..." Pomyslalem.
-Mateo towarzyszu co ty na to zebysmy poszl do karczmy?
Zaczelem bandazowac sobie rany.

- Dziękuje za apteczke. powiedziałem

Dobra chodzmy do tej karczmy... A co do rewanzu ty rowniez musisz sie zregenerowac...

-Zamegi, mam tylko nadzieje, że nie będziesz leżał pod stołem już po pierwszej kolejce... Bo ja Cię potem nie zamierzam odrowadzać za ręke do domu. Ok. Idziemy" Po czym obydwoje wyruszyli do karczmy.

Stał tak dalej aż wszyscy się nie rozeszli. Pokręcił głową.
-Zabawna walka...- powiedział i powolnym krokiem pokierował się w stronę wyjścia z parku. Po pewnym czasie ruchu zniknął z horyzontu...

<z/t>

Pojawiła się na jednym z drzew w okolicach placu zabaw. Z przymrużonymi oczami rozglądała się dookoła po czym dostrzegła huśtawkę. Zaklaskała w dłonie i zlazła z drzewa śpiesząc do huśtawki. Usiadła na niej zadowolona i zaparła się nogami chwytając dłońmi łańcuchy na których wisiała huśtawka.

Po pewnym czasie, ulotniła się.

Powolnym krokiem szłem wśród drzew spoglądając w dal i rozmyślając o tym jak zdobyć więcej mocy. Myślałem tak i myślałem, aż w końcu zrezygnowany usiadłem na ławeczce i złapałem mojego zabójce dusz, spojrzałem się na niego i... poczułem coś dziwnego. Ogarnęła mnie euforia i wtem znalazłem się w innym świecie... i usłyszałem głos kobiety.
Youriko: Witaj w moim świecie Mateo... Mazaki. Znam twoje myśli, wiem czego pragniesz i o czym marzysz. Lecz jesteś tak słaby, że nie możesz pokonać nawet chędożonych shinigami! Zastanawiam się czy jesteś godzien nosić mnie przy swoim boku i posługiwać się mną jako narzędziem!!! Ale dość tych krzyków... mam dla ciebie test. Jeśli go przejdziesz zdobędziesz wielką moc, a jeśli nie... cóż tego wiedzieć nie chcesz.
-Ale o co Ci chodzi? Co ja tu robię?
Youriko: wszystkiego dowiesz się w swoim czasie, a teraz czas by powitać naszego gościa.

Nagle znikąd pojawiła się postać, która była jak moje lustrzane odbicie... był to pusty, który był we mnie. Postać ta rzekła do mnie:
-Siema młody, widzę, że chcesz bym spuścił ci małe lanie... Dobra zaczynajmy!!!
Wtem pusty skoczył na mnie uderzył mnie w twarz, potem w klate co mnie na chwile zamroczyło. Wyciągną swój miecz zamachał nim,a ja wstałem, i zaśmiałem się:
-No dobra nie ma co się pierniczyć: BanKai!!! Hehehehe ciekawe co na to powiesz.
Użyłem shupo i przetransportowałem się za jego plecy i z zamiarem odcięcia mu głowy, lecz skubany byl na tyle szybki, że odparł ten atak i w oka mgnieniu przeszedł do kontrataku. On też użył bankai, podbiegł do mnie i z ogromną silą uderzył mnie w brzuch. Odleciałem na kilka metrów, a ten użył shumpo i przeniósł się za mnie i chciał zaatakować lecz ja użyłem shumpo oddaliłem się dalej od pustego i wystrzeliłem w niego z mojego zabójcy dusz promień, który przeciol pustego na pół.
Brawo, brawo Mateo jednak jesteś lepszy niż myślałam od teraz posiadłeś moc kontrolowania pustego, który w tobie drzemie. Od teraz jesteś Vizardem i potrafisz kontrolować swoją moc pustego.
-Ta to fajnie bo właśnie przygotowuje się do walki więc nowa moc napewno mi się przyda. HE HE HI HI HU HU HE HE
I TAK WŁAŚNIE STAŁEM SIĘ VIZARDEM.