Zablokowała cios.
- Aż powiesz, że już nie chcesz, wtedy pójdziemy na lody.
Znów odskoczyła parę kroków w tył, jakby miała zaraz zamiar uciec.
- Decyzja należy do ciebie

-Mógłbym tak długo z Tobą trenować ale trzeba omówić parę spraw...
Powiedziałem i uśmiechnąłem się.

Stała dalej w miejscu.
- Zgadza się. Więc chyba na tym zakończymy terning. Czas odpocząć.
Zeskoczyła na ziemię i schowała Zana.

- Zaczekaj tu chwilę
Zniknęła a za parę minutach wróciła, juz w gigai z dwiema porcjami lodów truskawkowych.
- Jak chcesz skosztować, to radziłabym odszukać swoje gigai, zapewniam, że warto
Zaczęła pałaszować własną porcję.

Hm... jest jeszcze ładniejsza w gigai... Pomyślałem.
-Zaraz wracam. Powiedziałem i znikłem.
Wróciłem po chwili już w gigai.
Wziąłem swoją porcję lodów i zapytałem:
-Co powinienem zrobić aby osiągnąć Bankai?? Zapytałem i dalej konsumowałem lody.

Zastanowiła się na moment.
- Zeby osiągnąć Bankai? Przede wszystkim może ci to zająć wiele lat, ale by obudzić Bankai, powinnieneś dokładnie poznać swojego zanpaktou. Przenosić się do "jego" świata i romawiać trenować, słowem musisz poznać go na wylot.

"Hm... Poznać go na wylot... Ciekawa sprawa..." Pomyślałem.
-A wiec powinienem teraz zacząć trenować w tamtym świecie? Zapytałem i zmieniłem się znowu w Shiningami.
-Zacznę od razu. Rzekłem stanowczo z radością na twarzy.
Po tych słowach znikłem.

Pojawiłem się w tym dziwnym świecie.
"Jest tutaj inaczej niż zwykle..." Pomyślałem i w tej samej chwili dostrzegłem Zalins`a.
-Teraz pokaże ci na co mnie teraz stać.
-Zobaczymy czy czegoś się nauczyłeś od ostatniego razu... Odpowiedział stanowczo Zalins.
-Atakuj pierwszy... Założę się że nawet mnie nie zranisz.... Mówiąc to uśmiechnął się w moją stronę.
-Taki pewny jesteś? Zapytałem stanowczo i ruszyłem do ataku.

Używając Shunpo zaatakowałem frontalnie. Na nic się to nie zdadło.
-To wszystko co potrafisz??Zapytał z pogardą Zalins odskakując przed ciosem.
-Oczyść umysł i walcz sercem Mówiąc to Zalins wymierzył we mnię potężnego kopniaka.

- Trenuj, trenuj. Trzymam kciuki.
Spałaszowała truskawkowy deserek. Znajdę cię w najblizszym czasie i ocenie postępy.
Zniknęła.

"Oczyść umysł i walcz sercem łatwo ci powiedzieć..." Pomyślałem i przyjąłem pozycję do ataku.
- Jeszcze ci nie mało? Widzę że muszę poświęcić ci czas... Powiedział Zalins z uśmiechem na twarzy...
Zacząłem biec w jego stronę. Zaatakowałem potężnie z zamachu w lewą część ciała Zalins`a
Bez trudu zatrzymał mój cios jednym palcem.
"Jak on to robi??" Pomyślałem i wyskoczyłem w powietrze.
-Twoje ciosy są tak tępe jak zamglone jest twoje serce.... Mówiąc to Wyskoczył również i zadał mi cios w ramię.
Cios przybił mi ramię na wylot oraz wypadł mi mój Zanpakutou.
-Jak dalej będziesz walczył bez swojego zana??. Zapytał Zalins z uśmiechem na twarzy.
-Nie myśl że tak łatwo ci pójdzie!!. Wykrzyczałem to wróciłem na ziemię po mojego Zana.
Zalins zaatakował mnie celnym cięciem w prawy bok, uniemożliwiając mi dotarcie do Zana.
"Długo tak nie wytrzymam..." Mówiąc to poczułem jak siła duchowa rośnie...
"Co jest?" Zapytałem znowu sam siebie.
Poczułem jak w moje ciało wpływa jakaś nieznana mi energia. Moje reiatsu zaczęło emanować z mojego ciała.
Zalins widząc to wszystko podszedł trochę bliżej mnie i powiedział:
-Widzę że robisz postępy, to dobrze. Trzymaj.Mówiąc to rzucił mi Zana.
-Pokaż co potrafisz i pamiętaj o moich radach.Przyjął pozycję obronną.
-Złapałem mojego Zanpakutou prawą ręką.
-Spróbuj tego. Używając Shunpo trafiłem Zalins`a w lewę ramię.
-Brawo... Walka się dopiero zaczeła...Powiedział i gdzieś zniknął.

"Gdzie on zniknął...??" Pomyślałem i rozejrzałem się wokoło.
-Ej pokaż się w końcu... Wykrzyknąłem.
Zalins wyskoczył ze stojącej nieopodal skały.
-Pokaż co potrafisz!!!. Krzyknął po czym zaatakował mnie całą swoją siłą.
Gdyby nie moja aura reiatsu było by już po mnie.
-Jak ty to zablokowałeś???.
-Co ty taki zdziwiony?? Moje serce jest czyste i gotowe do walki.
Po tych słowach zebrałem swe siły i zaatakowałem Zalins`a całą mocą jaka mi pozostała.
Zalins trafiony mym celnym ciosem poleciał na najbliższą skałę.
-Jesteś o krok od osiągnięcia Bankai. Powiedział podnosząc się z trudem.
-Na razie trening zakończony. Wróć gdy będziesz pełen sił. Po tych słowach zniknął.
"Trzeba odpocząć" Pomyślałem i wróciłem do normalnego świata.

Podchodze do Zamegiego i mówie
-witaj nieznajomy chłopcze jestem Mateo Mazaki przez przypadek widziałem Twój trening. Musze stwierdzić, ze masz potencjał, ale dopiero podczas treningu pod moim okiem osiągniesz prawdziwą moc. Co ty na to?

"Dziwnie wyglada ale chyba moge z nim potrenowac" Pomyślałem i podszedlem blizej Mateo
-Witaj. Jestem Megami Zaretsu. Milo mi cie poznac... Powiedzialem to z usmieszkiem na ustach.
-Niechce cie martwic ale jestem od Ciebie starszy, a co do treningu to mam juz z kim cwiczyc. Powiedzialem z ironia.
-Atakuj pierwszy. Przyjąłem pozycję obranną.

Pojawił się z dala od obecnych. Z rękoma w kieszeniach patrzył ze spokojem na Shinigami.
-Widać Seireitei jest dla nich zbyt ciasne... Phew...- powiedział cicho do siebie i pokręcił głową.
-Teraz nawet oficer może zejść na ziemię... Autorytet SS spadł u mnie baaaaardzo nisko...- mówił dalej do siebie. Oczywiście emitowało od niego reiatsu, które w ani jednym procencie nie ukazywało jego Hollowa. Mógł być spostrzeżony jako silny kapitan.

Pojawiła się na szczycie huśtawki i z zainteresowniem przyjrzała się walczącym. Po sekundzie zerknęła też na nieznajomego.
- Jejku... chwilę mnie nie ma - mruknęła cicho do siebie.
Póżniej jednak się nie odzywała, nie chcąc ich rozpraszać.

"Heh... ten gościu nie wie do kogo mówi. Ale co mi tam, tym razem go oszczędze. Dam mu fory. Lepiej nie zwracać w tym momęcie na siebie uwagi" Pomyślałem i żekłem:
-Zamegi, chłopcze nie bądz taki pewny siebie bo przecholujesz. Dobrze więc zaczynajmy!
Po tych słowach użyłem migoczącego kroku, przeniosłem sie za jego plecy i zrobiłem silny zamach w jego kierunku.

Z lekko irytacją patrzył na Mateo. Reiatsu jego wyraźnie nie było czysto martwe. Więc jako żywy nie mógł być potężny. Tak jest przynajmniej w logice Kida.
-Irytujące...- rzekł. Kontem oka spojrzał na przybyłą.
-Ohayo...- przywitał się kiedy przyglądał się jej ponurym wzrokiem. Przeniósł wzrok na pole treningu...
<zw dłuuuuuuuugie>

"Szybki jest..." Pomyslalem i z trudem uniklem ciosu.
-Tylko na tyle cie stac? Zapytalem z ironia Mateo.
Po tych slowach wymierzylem w niego solidnego kopniaka ktory wyslal go wysoko w powietrze.
Po tym uderzeniu ruszylem do frontalnego ataku.

Skinęła głową w odpowiedzi na powitanie. Przeniosła się na huśtwkę znajdującą się bliżej Kida.
- Co cię tak irytuje jeśli można wiedzieć?

Oszołomiony po ciosie Zamegiego, po chwili odzyskałem świadomość i spostrzegłem, że ten przypuszcza na mnie kolejny atak. Pomyślałem
"nie moge przegrać z kimś takim!"
Odparłem jego atak, wymieżyłem mu cios z pięści w twarz, chwyciłem go za nogi, zakręciłem nim pare razy i rzuciłem nim mocno o ziemie.

"Ale ta ziemia twarda..." Pomyslalem i wstalem.
-Tego bym sie po tobie nie spodziewal. Wykrzyklem i zlapalem prawa reka mojego Zana.
-Poczuj jego prawdziwa moc. Krzyklem i w tym samym momencie moj Zanpakutou zaswiecil sie jasniej niz zwykle.
Skoczylem efektownie w strone Mateo i starlem sie go trafic szybkim cieciem

Pojedynek zaczął się robić tak ciekawy, że nie odrywala od niego wzroku. Porównywała w myślach siłę obu shinigami, próbując wychwycić, który ma w danej chwili przewagę. Zwróciła także uwagę na postępy swego oficera.

Z trudem odparowałem jego atak. Siła tego ciosu była tak wielka, ze odrzuciła mnie na kilka metrow. Żekłem do Zamegiego śmiejac sie:
-Hej Zamegi! Ha ha Ty mówisz, że to jest prawdziwa moc Twojego Zanpakutou? Radze Ci schowaj ten scyzoryk! Ha ha przy odrobinie szczęścia może byś przekroił arbuza! Ale dosyć tych żartów! Zamegi gotów? Shikai!!!
Moc, która mną zawładneła sama mnie zdziwiła. Z ogromna szybkością zaatakowałem przeciwnika z zamiarem zadania mu ciosu w klatke piersiową.

"Juz Shikai?? Tak szybko??" Ze zdziwieniem przeszlo mi to w myslach.
Atak Mateo przebil sie przez moja obrone zadajac mi plytka rane w okolicy klatki piersiowej.
-Tego ci nie daruje!!! Krzyklem i uzylem rowniez Shikai.
-Sprobuj tego. Mowiac to uzylem techniki limbo i zaatakowalem przeciwnika potezna fala powietrza...
"Teraz sily sie wyrownaly..." Pomyslalem.

Brak zasady "zero emocji - pokerowa twarz" - pomyślała, słysząc jak się nazwajem przekrzykując. Dgrnęła nieznaczne, gdy Zemegi zdobył pierwszą ranę.

(zw- będę za półgodziny)

"Nie tylko nie to"
Po czym uderzyła we mnie z ogromna szybkościa i siłą fala powietrza. Starałem się zastosować migoczący krok lecz to nie zadziałało... fala uderzeniowa i tak mnie dopadła. Poszybowałem i z poterzną siła uderzyłem w drzewo, które rosło nieopodal. Upadłem i wstałem po czym zauwazyłem na swoim ciele liczne zadrapania, a plecy zaczeły mnie strasznie boleć. Żekłem z grymasem:
-No no widze, że jednak umiesz jakieś w miare silne ataki! Ale jak widzis nadal stoje! I tak mi nie dorównasz! Prosze pokaż mi co jeszcze! Chyba, że to jest już Twój limit? Mam racje? Odpowiedz!