Wypuściła kruka, który odleciał gdzieś dalej.
Zamrugała oczami, przypominając sobie, że żyje.
- Ominęło mnie coś? - dobiegło pytanie spod drzewa, przy którym siedział Aiko.

- Omineło. Bezsensowna walka.....
Jest wyraźnie zirytowany brakiem sensu w tym wszystkim

Wyraźnie rozdrażniona kopnęła jakieś drzewo, zostawiając w nim porządne wgniecenie.

- Ej xP Co wy tacy poirytowani i zezłoszczeni, co? - zapytała.
- Ja mam gorsze problemy...

- Pojawili sie znikąd, zaatakowali nas, nie byliśmy w stanie kontratakować potem pojawiło sie ich więcej i na koniec pojawiło sie ich więcej, dołączyła druga grupa, powyżynali sie nawzajem i koniec...
Pokręcił głową
- A Ty nie wiesz że złość piękności szkodzi?
Podszedł do Shial i rozciągnoł Jej usta w "uśmiech"

- A wiesz, że od nadmiernego uśmiechania się są zmarszczki? - zaśmiała się, kiedy wyciągnęła sobie jego łapki z kącików ust - Nie żebym się tym przejmowała, czy coś
- Ale ta sytuacja rzeczywiście była bez sensu... i wciąż nie wiem, co to za jedni =='

Opuściła wzrok na dziwnego zwierzaka.
- He? Pieso-kot?

- Heh. Pewno wszystko się wyjaśni.
Spojrzała na "to coś".
- Raczej koto-pies - zaśmiała się - Dziwne to

Wysoko w niebie otworzyła się czarna dziura, garganta, bla bla bla. Wyskoczył z niej i wylądował na jakimś drzewie. Rozłożył się wygodnie na gałęzi. "Zniknął" gargantę pstryknięciem palcami. Nie zwrócił szczególnej uwagi na przedstawicieli ludzkiej rasy i małego stworka

Zwierzak usiadł i podrapał się za uchem. Ziewnął. Był naprawdę śliczny.
Potem wstał i wskoczył każdemu na ręce... jednocześnie. Wyglądało to tak, jakby z jednego wyskoczyły trzy inne, identyczne stworzonka.
Popatrzył głęboko każdej trzymającej go osobie w oczy.

Wszystko wokół zrobiło się czarne.

Za plecami Shial pojawił się dziwny mężczyzna, przebił ją od tyłu mieczem, potem wziął na ręce i zniknął z nią.
Aiko stała w miejscu, wpatrzyła się w niebo nieprzytomnie i zaczęła krzyczeć.

Shial opadła na kolana, dusząc się i kaszląc krwią.
Logos śmiał się i krzyczał naprzemian, szarał się, zaczął sobie rozdrapywać skórę jakby stracił zmysły.

Logos stał w miejscu, kiedy z ziemi wynurzyło się 10 włóczni, które go przebiły. Zawisł na nich.
Wokół Aiko pojawiło się kilkoro niewinnych płaczących dzieci. Wyżynała je wielkim mieczem śmiejąc się i płacząc jednocześnie...

(Logos widzi to, co jest zaznaczone na niebiesko, Aiko to, co na zielono a Shial to, co na purpurowo)

- Trzy w jednym... warto zaryzykować.
Usiadł na ziemi i skupił sie tak jak na trenignach medytacji.
Jeśli ktoś Ją porwał to i tak go nie wyśledze.
Uspokoił sie i przełamuje efekt wpływający na jego umysł.

Najpierw otoczyła ją ciemność, potem zobaczyła z jednej strony Logosa zawieszonego na włóczniach. Przełknęła ślinę przerażona tym widokiem. To, co robiła Aiko, było po prostu straszne.
Spróbowała złamać iluzję w standardowy sposób.

Najpierw spojrzała na Shial, która zachowywała się jakby przejęła jej chorobę. Potem zaś na Logosa, który się okaleczał. Jej źrenice w oczach zmniejszyły się. Wystraszyła się tym widokiem. Automatycznie zamknęła oczy, nie chcąc oglądać tego widoku.
- Jeśli to gen... Nie... - mówiła sobie w myślach. Wsłuchiwała się jedynie w odgłosy.

Niewzruszony sytuacją którą wyczuwał wokół siebie siedzi.
Powoli analizuje i szuka źródła tego dziwactwa.
Gdyby nie ten trening, to mógłbym sie pożegnać ze swoim zdrowie psychicznym. Spokojnie, tylko spokojnie.

Spojrzał na zwierzaka swoimi wężowymi ślepiami.
-Dziwne stworzenie, nie mogę go zrównać do żadnego gatunku, aczkolwiek na pierwszy rzut oka widać jego niezwykłość...- mówił jakby sam do siebie. Zamrugał dwukrotnie.
-To coś chyba ma jakieś umiejętności psychiczno-iluzjonistyczne...- analizował dalej (od razu mówię, mózg Arashi ma tylko dlatego, że artefakt zmienił jego charakter xDDD)

Przyglądała się zabitym dzieciom i poczuła łzy w oczach, ale szybko je odrzuciła.
"Nie! Zaraz... to nie może się dziać naprawdę" - powiedziała do siebie w myślach.
Rozejrzała się, udając, że nie widzi zbliżającej się do niej Aiko ani konającego Logosa. Szukała czegoś, co mogłoby jej pomóc.

Otworzyła oczy i drgnęła. To co zobaczyła... Chciała już tam biegnąć, ale powstrzymała się.
- To nie dzieje się naprawdę... Muszę się wyrwać z tej iluzji czy co to jest... - spojrzała na zwierza. Wyciągnęła błyskawicznie kunai i rzuciła w niego celnie - Ty pograniczysz z tym światem i z ziemią! Giń! - gdy to mówiła, kunai powinien przebijać zwierza.

Przeciera sobie czoło i otwiera wreszcie oczy.
- Działasz na innej zasadzie niż osoba która mnie trenowała. Mniej dbasz o szczegóły, wiesz? ^^
Wstaje i przygląda sie z zaciekawieniem udziwnionej wersji Aiko
- Nawet nie postarałeś sie by przenieść tu moją broń.
Założył ręce za głowe.
- Mógłbyś prubować nas zabić już jakiś czas temu, więc zapytam wprost: czego od nas chcesz?

Przez chwilę patrzał na innych członków Espady, ale odwrócił od nich wzrok i spojrzał na zwierzaka
-Omen Śmierci?- zapytał i cicho zaśmiał się pod nosem.
-Zabawne...

- Nie iluzja?
Usiadła na ziemi przyglądając się zwierzakowi.
Mimo że wiedziała, że obraz Aiko i Logosa nie jest prawdziwy, mocno działał na jej psychikę. Każde zerknięcie w tamtą stronę sprawiało jej ból.
- Igrasz sobie?

- Moja psychika i tak jest już rozpieprzona ==" Nie odróżniam już zła od dobra - próbowała z tym walczyć. Wiedziała, że powinna zachować spokój, ale ostatnio tyle rzeczy na nią wpływa, że teraz jest po prostu wściekła.
Wyciągnęła katanę i zaczęła szarżować na zwierza.
- Shine! - zatrzymała się przed nim, wpierw biegnąc i jednym machnięciem miecza spróbowała zadać śmiertelny cios Omenowi.

CHODZI O CHOAOS. NIE ZADAJEMY ŚMIERCI, LECZ ZAPOWIADAMY JĄ.
Omen zniknął z każdego miejsca.

Pojawił się przed nim jakiś mężczyzna. Zakleszczył dłoń na Klejnocie Ametystu. (Arashi)

WCALE NIE ZAMIERZALIŚMY PRZENOSIĆ TWOEJ BRONI. A POWINNIŚMY?

NIE JESTEŚMY NIEŚMIERTELNI. ZNAJDŹ CZUŁY PUNKT. MY JEDYNIE ODWRACAMY UWAGĘ.

W KAŻDYM MIEJSCU TUTAJ JEST TAKI SAM CZUŁY PUNKT. NIE TAK TRUDNO GO ZNALEŹĆ.

Wszystkie iluzje trwały w tym samym miejscu, okazując jeszcze więcej bólu i cierpienia.