Teraz nawet nie zdążył nic powiedzieć.
Chlup! I był w wodzie
Atak z zaskoczenia zawsze działa. Otokage to wiedział.
- Cześć - wynurzył się z oklapniętymi włosami.

- Ha! Zaskoczyłem cię
- O Wanila, a ty jeszcze w normalnym ubraniu? Spodziewałem się, że zastanę cię w sutannie. Ale zastanów się jeszcze dobrze, celibat może być ciężarem . Nie miń się z powołaniem.
Wyszczerzył się.

- Ojć widzę, że dowcip ci się wyostrzył, Isherku. Celibat jest super i byc może to moje powołanie.
Ochlapała.
- Ja bym radziła ci się lepiej zastanaowić nad faktem, że to Kayla "złapała" ślubny bukiecik.

Podpłynęła do nieznajomego i wytarmosiła mu morke włoski.
- Ładniej wyglądają jak sterczą we wszytkie strony niz jak są takie oklapnietę - wyjaśniła

- Tak Widać, że twoje umiejętności się polepszyły Ja sie tylko pogorszyłem.
Zrobił kwaśną minę, gdy Wanila zaczęła go tarmosić.
- Tak, wiem. Ale możesz mnie zostawić? To boli - syknął z bólu.

- E tam. Brat sobie ułożył życie, więc staram się przynajmniej udawać, że mnie to cieszy xP.
Oparł się o drzewo z rękami złożonymi pod głową.
- No i co? Jak się będzie chciała hajtać, to niech się hajta . Co mi do tego?

Zaśmiał się, obserwując ich.

- Gome - mruknęła, uśmiechają się przepraszajco.

- Udawać? To znaczy, że cię nie cieszy, że niedługo mogą znależć się na tym świecie osoby, które będa do ciebie wołać "wujek Ish"? Ładnie to brzmi

Ostatniej wypowiedzi nie skomentowała na głos. Faceci są tacy nie kumaci, pomyślała z żalem.

- Nie no, spoko - uśmiechnął się znacząco.
Podpłynął do krawędzi, siadając potem przy niej.
- Następnym razem nie będę pytał się czy wejść do źródełka. Bo już będę miał odpowiedź
- A tak przy okazji; Nash.

- No właśnie Nash, takie działanie to niesamowita oszczędność czasu
- Wujek Ish? No błagam cię Kto jak kto, ale ty wiesz, że nie jestem rodzinnym typem. Jak się chcą rozpładzać, to niech mnie w to przynajmniej nie mieszają.

- No niedoczekanie, może to momenty w twoim życiu by się przełamać? Nic tak nie rozpogadza życia jak małe roześmiane dziecko
Zaczęła coś nudzić pod noesem, można było wyłapać tylko powtarzające się "wujek Ish'.

- Wanila, jak powszechnie wiadomo.

- Ha ha ha - powiedział nieco z ironią.
- Z grzeczności powiem, że miło poznać - wykręcił wodę z ubrania.

- Wolałbym się nigdy nie przełamywać. Dobrze mi tak, jak jest teraz
Popatrzył na Nasha, a jego wargi rozszerzyły się w triumfalnym uśmiechu.
- Oj, rozchmurz się Ona nie jest taka zła xP Zazwyczaj wkurza nieco mniej.

Wpatrywała się z tępą miną na Nasha, aż w końcu stwierdziła, że gdzieś go widziała i nagle wszystko się jej rozjasniło.
- O kurde. Teraz cię pamiętam!
Z radości aż go ochlapała.

- Teraz mówisz, że ci dobrze bo jeszcze nie wiesz, że może byc lepiej!

- Nie sądzę - spiął się trochę. On ją pamiętał. Ta sadystyczna shinigami! Kto mógł ją zapomnieć?
Zaprzestał wyciskania wody z ubrań, bo i tak dalej był chlapany.
- Mam nadzieję, że to prawda

- Może i mogłoby być lepiej, ale mimo to nie odpowiada mi taka postać rzeczy. Zostawmy to w spokoju, dobrze?
Zamknął oczy.

- Jak chcesz. Ja się nie wtrącam w cudzę życie.
Zanurzyła się w wodzie aż po nos, patrząc to na jednego to na drugiego.

Rozluźnił się lekko, bo sądził, że Wanila dała sobie spokój. Jednak teraz on nie wytrzymał.
Wstał.
- No dobra no! Jestem Aki! Aaaaaaaaaki! - powiedział mocno podniesionym tonem, a potem zasłonił sobie usta ręką. Znów się wygadał! Długo milczeć nie mógł.

Popatrzył na Nasha/Akiego.
- No tak... narwany Ja milczałem.

Zaskoczona tą nagłą reakcją, napiła się trochę wody niechcący i zakrztusiła.
- A po twoim zachowaniu można by było się domyślać, że chcesz pozostać nierozpoznany

- Nar... wany? ._. - założył ręce.
- Ale nikomu ani słowa więcej - zwrócił się do obojga słuchaczy/rozmówców.
- Tak, chciałem. Ale nie wytrzymuje jak wam coś świta, ale nie wiecie co

- Mi świtało? Toż ja cię od razu rozpoznałem już przy pierwszym spotkaniu
Wyszczerzył się.
- No, narwany. Ja nic nie powiem, Wanili też możesz zaufać. Ale na twoim miejscu nie byłbym pewny, ilu osobom jeszcze się sam wygadam . Dobranoc.

Zniknął.

Szła sobie niedaleko z nich. W dłni trzymała PSSa [], z którego leciał jakis smutny wokal na pianinie. Zauważyła towarzystwo.
- Ohayo! x]

- No jak tego sobie życzysz. Będę milczeć jak trup, jeśli to właściwe porówananie
- Sayo. Wujku Ish - dodała złośliwie jak już zniknął.
Podpłynęła do krawędzi i wyszła na ląd.
- Zrobiło się późńo, nie wiem jak waaaa,,, - ziewnęła potężnie - ..m, ale ja będę leciec. Oyasumi.

Po drodze wpadła na Aiko.
- Oj, wybacz, kochana. Zostawiam cię w jakże ciekawym towrzystwie.
Mrugnąła do niej porozumiewawczo i zniknęła.

- Dzięki Snów wam
- Muszę se uciąć język, czy coś...
Rozglądnął się dookoła, gdy usłyszał, że Wanila z kimś rozmawia.
- Cześć. Jestem Nash, miło cię poznać, ale jest już późno i muszę iść spać - przedstawił się, przywitał i pożegnał. Znikł


[z/t]

- - wzrok na Wanilę.
- - wzrok na Nasha - Asano Aiko Miło było - odpowiedziała ze zdziwnieniem.
- Czy wszyscy mnie unikają? - zapytała sama siebie. Usiadła przy krawędzi, wsłuchując się w utwór na pianinie.

Przesiedziała tutaj trochę czasu wpatrując się pustym wzrokiem w wodę. Nawet nie zorientowała się, że minęła godzina, a w tym czasie przeleciało kilka piosenek.
- Uwielbiam wokale na pianinie - powiedziała sama do siebie. Wstała, wziąwszy ze sobą PSSa- Dobranoc - powiedziała niewiadomo komu i zniknęła.

[z/t]