Przyglądała się obu dziewczyną w ciszy. Przymknęła jedno oko i przeciągnęła się leniwie. Nie da się ukryć, że słuchała rozmowy z zaciekawieniem
Kiedy chłopak podszedł. Koyu spojrzała na niego kątem oka. Uśmiechnęła się.
- Konbanwa. - przywitała chłopaka.

-Obecnie jest on Oficerem IV oddziału pod dowództwem Byakuy`i. Nazywa się Megami Zaretsu. A ja jestem Rukia i wystarczy tak się zwracać do mnie.
To ostatnie miało być po to by dziewczyna nie musiała wciąż zwracać się do mnie z zbędnymi tytułami. Spojrzałam na Onamori i uśmiechnęłam się lekko potem zwróciłam wzrok na przybyłego.
-Witaj

Spojrzała na Rukię z uśmiechem jak zawsze.
-Megi Zaretsu...-powtarzała to cały czas. Usiadła obok Ruki i spojrzała się na nią.
- Sou...Rukia, ale nie wiem gdzie on jest.. -dodała zakłopotana. Juz. chciała wyarzić się z szacunkiem, al przypomniało jej się, ze Soutaicho nie lubi. I tak będzie to zapominała, ale kiedyś na pewno jej to przejdzie. -Rukia...Postaram sie go znaleźć i wykonać zadanie, które kazałaś mi wykonać-odpowiedziała spokojnie. Wstała z ławki i otworzyła bramę Senkai. Powolnym krokiem w nią weszła, ale nie do końca. Odwróciła się..
- Gene....Rukia, nie masz żadnego zadania dla mnie oprócz tej sprawy z oficerem? - zapytała,a brama dalej sobie stała, a dziewczyna w jej połowie.

- Na razie nie mam. I myślę że Zamegi, bo tak tez mówią na niego, oraz Ty szybko się spotkacie. Sposób w jaki zostanie on twoim Porucznikiem zostawiam Tobie. No i dziękuję
Powiedziałam wstając
-Do zobaczenia
Powiedziałam widząc że wychodzi, właściwie i ja również odeszłam.

- Sayo, Ruikia^^ - Jak wcześniej, założyła ręce za głowę opierając się o drzewo pod którym siedziała. Zamknęła oczy jednak co chwila zerkała na wachlarz leżący obok.

Otworzyła jedno oko patrząc jak dziewczyna odchodzi. Wzruszyła ramionami a wzrok przeniosła na Dziadzia-chan^^ Podkuliła nogi obejmując je rękoma które zabrała z pod głowy.

Nie widząc nic ciekawego do roboty odwrócił się na pięcie i bez słowa zniknął.

(Gome! Wiem, cholerrrrnie krótko, ale się spieszę ;/)

- Tak, Cya Dziadzia-chan - przewróciła oczami z lekkim uśmiechem. Jeszcze gdy widziała odchodzącego Dziadzie, odprowadziła go wzrokiem ile tylko mogła. Wyprostowała nogi przeciągając się leniwie. Bardzo dobrze się czuła w takich miejscach jak parki.
Po pewnym czasie zgarnęła wachlarz, rozłożyła go zakrywając twarz do połowy i odeszła.

[ Spoko, Dziadzia-chan^^]

Nagle niebo zaczęło się "rozpruwać". Powoli rozdzierało się w jednym miejscu. Nagle jednak gwałtownie otworzyło się. Za niebem była tylko czarna materia. Była to Garganta. Wyszedł z niej Segundo Espada, Arashi. Ręce miał w kieszeniach. Schodził po powietrzu jak po schodach. Kiedy był już na ziemi, pstryknął palcami i garganta się zamknęła. Rozejrzał się i pokręcił głową.
-Chyba dawno tu nie byłem... Jednak nie tęskniłem za tym miejscem... Nie czuję do niego więzi... Więc dlaczego pomyślałem o tym, iż dawno tu nie byłem? Dziwne...- mówił do siebie. Nagle jednak obudziła się jego wariacka strona i położył się na ziemi
-Nuda!

- To chyba waratłoby coś z tą nudą zrobić.
Wyszedł spomiędzy drzew z rękami w kieszeniach. Zasalutował krótko na powitanie.
- Yo.

Czerwone ślepia powędrowały na przybyłego. Jedno oko przymrużył, a drugie wytrzeszczył.
-Yo, istoto ludzka- powiedział i wsadził ręce do kieszeni. Zebrał się. Jeden skok i był już na nogach. Przekrzywił głowę na bok i przyjrzał się przybyłemu.
-... Nie znam cię... Jestem Arashi, Segundo Espada. Zapamiętaj to imię, człowieku. A-ra-shi... A ty kim jesteś, CZŁOWIEKU?- zasypał go słowami. Co chwilę powtarzał "człowieku". Dlaczego? Nie wiadomo...

- Rany, jaki natręt... - syknął pod nosem, badając Arashiego wzrokiem - Spokojnie, mam dobrą pamięć do imion Espada-da. Dupa mnie to, kim dokładnie jesteś dopóki nie będę musiał z tobą walczyć. Ja jestem Helle Weren, ale ludzie mówią na mnie raczej Ross. I jestem skromnym przedstawicielem gatunku ludzkiego z rodzaju ninja

Przechylił głowę na bok badając przybyłego. Spojrzał na dziórę.
- Oooo x.O

Spojrzał na Numerosa
-Zebranie? Ciekawe czy będzie nudzić... Ya, idę... A ty wstawaj- powiedział do arrancara i spojrzał na Helle.
-Się módl, by nie poznać mojej mocy ^^ W zasadzie nikt jej jeszcze nie miał zaszczyt poznać...
Tymi słowami się pożegnał i wszedł do garganty.
(z/t)

- Hyhy... jakby mnie to obchodziło .
Uwalił się na trawie z rękami pod głową. Uprzednio jednak położył wielki miecz obok siebie.

Numeros dalej klęczał i, gdy usłyszał wypowiedź Espady ulżyło mu.
*Dobrze, że tak łatwo poszło...*-pomyślał wycierając pot z czoła. Wstał i wszdł do garganty. Zamknął ją i wszystkie arrancary zniknęły.

[zt numeros i Szpada]

Aki właśnie przechadzał się ścieżkami parku. Wzrokiem omiótł jakąś ławkę, do której się zbliżył, a następnie usiadł na niej x3

Szedł ścieżką ze wzrokiem wbitym w ziemię. Szukał czegoś.
- No...
Uniósł na sekundę wzrok.
- Yo.

Uniósł wzrok i osłupiał
"Ishero? Nie! "
- Hayo - przyjrzał mu się uważnie - Jestem Nash.

Przyjżał mu się dokładniej. Miał dobrą pamięć do twarzy, zwłaszcza jeśli te twarze należały do większych osobistości.
- Zmieniłeś imię? Nie jestem idiotą.

- (_ _) - jednym słowem mówiąc: załamał się - Czy tak trudno w dzisiejszych czasach podać się za całkiem inną osobę ==" Dobra, masz mnie
Zwiesił głowę nieco zawiedziony. To już druga osoba, która go rozpoznała. A głównym celem Akiego było wtopić się w tłum i zacząć żyć od początku.
Odgarnął włosy do tyłu i uniósł twarz.

Przechwycił jego wyraz twarzy.
- Dopóki nie będziesz stanowił zagrożenia dla mojej wioski, nie będę cię traktował jak kiedyś. Z tego, co słyszałem, to chciałeś zacząć wszystko od początku. Spoko, u mnie masz czystą kartę.
Czekał na reakcję.

- A czemu miałbym stanowić zagrożenie? Nigdy nim nie byłem ani go nie stanowiłem
Przekrzywił głowę na bok, uśmiechając się nieufnie.
- To wszystko? Myślałem, że pójdzie gorzej. Ale dziękuję za szansę.

- Serio? W czasie wojny odniosłem inne wrażenie. Przed nią zresztą też, nie bez powodu wybuchła.
Przyglądał mu się jeszcze przez moment i siadł na ławeczce.