Gaj pełen kwiatów i płytkich stawów z rybami, nazywany przez tutejszych Ogrodami, ze względu na piękno tego miejsca.

Przyszła razem z Fiore.
- A tutaj jeszcze nie byłam... Nie poznaje tego miejsca, tak myślę... - mruknęła do siebie.
- Tak, ja też... Może powstał tu zanim przyjechaliśmy... - odezwał się wilk.

Przechadzali się razem, rozglądając dookoła.

Przychodze, oglądając sie przez ramie co chwila - trzeci dzień i już tona papierkowej roboty... tu mnie nie znajdą - mruknołem do siebie i zauważyem niezajomą - O, witay ^^

Odwróciła się i uśmiechnęła łagodnie. Fiore usiadł, machając z lekka ogonem.
- Ohayo - tym razem uśmiech był większy.
Przyglądała mu się bliżej.
- Zdaje mi się, że skądś cię znam

- Znasz mnie? Kto wie, jesteś podobna do Orihime ^^

- Jestem Okami, Hokage - uśmiech

- No to cię znam - podeszła do niego bliżej. - No fakt, jestem Orihime... To znaczy, jestem Hanabi, ale byłam Orihime

- Hokage? Łał, Okami... No, no, gratulejszyn!

- Instynkt mnei nie zawiódł dobrze Cie znowu widzieć ^^ - podchodze do Hime by Ją uściskać - I zabawne, ludzkość wykazuje bardziej zdziwienie i wyśmianie niż gratulacje słysząc o mojej nowej funkcji ^^

Także go uściskała.
- Ciebie też - odparła z uśmiechem.
- No cóż, przecież byłeś w ANBU, tak? Mają sposobność do tego, żeby tak uważać

- Tu chyba nie chodzi o to gdzie byłem, ale jaki byłem - wzruszam ramionami - Nie jest tajemnicą że nigdy mnie nie ciągneło do takiej rangi

- Żeby tylko było mniej bezsensownej papierkowej roboty... ^^'

- Tak? O... Tego nie wiedziałam
- A wiesz? Ja też mam tego kupę, w domu w biurze... Tak to jest, jak jest się kimś ważniejszym ^^

- A propo pracy, Hana... - odezwał się wilk.
- Ach tak, tak ^^ Praca wzywa Ja ne, Okami... - pożegnała go i zniknęła razem z wilkiem.

Przybyła w podskokach wywijając kataną jak niegroźnym kijkiem. Zatrzymała się na mostku i spojrzała na zamarzniętą rzeczkę.
- Eh... yarre yarre... ^^

- Narazie.
Podchodze do Ichi - Znaczy że co, że szkoda że zamarznięta?

- Ano. Popatrzyłybyśmy sobie na rybki, a tak to śnieg jest... ^^
Uśmiechnęła się lekko.

- Na mnie czas, narazie. - odchodze

- oO
Zniknęła.

Przyszła razem z Fiore.
- Wiesz co? Lubię tu przychodzić! ^^ Wyjątkowo tu ładnie... - powiedziała do wilka i spojrzała na zamarzniętą rzekę.
Wyglądała na stabilną... Chyba . Weszła delikatnie na lód i powoli stąpała krok po kroku wzdłuż rzeki.
- Pamiętaj, że jak się wywrócisz to nie zwalaj tego na mnie! - odparł i usiadł pod jakimś drzewem.

Pojawił się na mostku i przysiadł na balustradzie, przyglądając się Hanie. Przechylił lekko głowę na bok.
- Siama...
- YOSHAAA!!
Ktoś pchnął go w plecy, żeby zrzucić na lód, ale okręcił się gwałtownie i zaparłszy się mocno nogami przytrzymał napastnika. Okazał się nim facet z roztrzepanymi białymi włosami.
- Ooo, jednak wydoroślałeś!
- Rode! O.O
Z wrażenia sam zleciał i wpadł w zaspę.
- Hmmm... a może jednak nie ... O! Witam
Pokłonił się grzecznie nieznajomej damie.

Ledwo zdążyła zrobić krok, jak ktoś za jej plecami krzyknął. Straciła równowagę i upadła na lód.
- A mogę? ^^ Fiore to twoja wina... - szepnęła do siebie i wbiła konające spojrzenie w jedną gwiazdkę .
- Widzę tunel, a w nim... światełko... Ja, umieram? - nie mogła się podnieść.
Rozejrzała się po niebie.
- Ale tych światełek jest miliony.. Może jednak nie umieram ^^ - wstała i spojrzała na chłopaków --> . Fiore szczeknął, a Hana znów upadła.

- Niewiasta w potrzebie!
Rode przeskoczył przez balustradę i ślizgnął się po lodzie prosto do stóp Hanabi.
- Żyjesz? ^^ Hmm? Czy mu się jednak nie znamy? - przyjrzał jej się.

Ishero wykopał się z zaspy.
- Baka... zawsze tylko: "pomóc niewieście w potrzebie"... a o rodzonym bracie nie pomyśli...
- Co ty tu robisz idioto?! ><

Rode go zignorował.
- =='

Spojrzała na nich, jej tyłek po prostu jęczał w niemym bólu.
- Emm, żyję, ale raczej nie mam zamiaru tak długo leżeć ^^ Pomógłbyś mi wstać? - wyszczerzyła się ślicznie .

Fiore podszedł do Ishero.
- No to sobie tu jeszcze posiedzisz... Chyba, że jakoś ja ci pomogę, ale wątpię - powiedział do niego wilk, ze swoim miłym, wilczym uśmiechem.

- Dzięki, Fiore... poradzę sobie.
Wygrzebał się ze śniegu i otrzepał się.
- Problemem nie jest to, że jak zwykle mnie olewa... tylko to... co on tu do cholery znowu robi .

- Spoko - uśmiechnął się lekko, wstał i wyciągnął do niej rekę.

- To, co robi tu Hime... Jej też tu nie powinno być, ale uparła się i już... Nikt nic na to nie poradzi... ^^ Przyszła koza do woza i tyle - odparł i podrapał się za uchem.

- O, dzięki - wzięła go za rękę i ostrożnie podniosła się do góry.
W końcu stała już mniej więcej na jego wysokości i uśmiechnęła się, masując obolałe plecy.
- Emm... - obejrzała go dokładnie. - Czekaj, ja cie skądś znam...

- Tylko, że kiedy on się pojawia, to z reguły dzieje się coś złego... nie uważam, że z jego winy... kiedy tu jest, oznacza tu, że to "coś złego" już tu dotarło i on chce się tego pozbyć . Mam złe przeczucia.

Rode przyjrzał się jej.
- No właśnie... ja też cię znam... - zastanowił się, przyglądając jej się uważnie. Przypomniało mu się coś sprzed 2 lat - Czy ty jesteś tą Quincy, która odeszła z powodu Isoshiego?

- Ja na twoim miejscu nie byłbym taki przesądny... Chociaż ... No może trochę powinieneś ^^ - przyznał mu rację. - Wybacz, ale jednak będę szedł... - odparł i odbiegł gdzieś daleko.

- Rode? - zapytała jakby sama siebie. - No, emm... Tak, to ja ^^ - uśmiechnęła się łagodnie. - Ale ty jednak też się zmieniłeś...

- Przesądny? Pff... to tylko doświadczenie...
Usiadł na mostku, przyglądając się bratu..

- Może i się zmieniłem ^^ Na wojnie byłem, a to jednak działa zarówno na charakter jak i na wygląd. Ale do Ronnisia wciąż jestem podobny
Obrócił się do brata i pomachał do niego wesoło. W odpowiedzi otrzymał jedynie kwaśny uśmiech.
- Widzisz? Wciąż mnie kocha - wyszczerzył się - Jeśli dobrze pamiętam, ty jesteś Orihime, tak?