Usiadła na kanapie. Chwilowo wolała się nie wtrącać. Wiedziała zbyt mało o tej niejasnej sprawie, by się udzielać, więc tylko czekała.
Podeszła do Hanabi.
- To nie będzie miła dyskusja - powiedziała i usiadła obok - Ładnie grasz.

Rozejrzała się dookoła. Wyczuła jakieś niepokojące spięcia w towarzystwie.
- O, dzięki - zwróciła się do Shial. - A ty potrafisz na czyms grać?
Nagle coś ją olśniło.
- Mam pomysł! Załóżmy własny zespół!

Uniósł wzrok na Logosa.
- Zdrajca, powiadasz? - mruknął - Co więcej możesz mi o tym powiedzieć?

spojrzał i podszedł do Shial
-I jak rana ?
zapytał ciekawy ..

- Z tego co widziałem to ta osoba posiada artefakt, oraz ma moce żniwiarzy. Tą osobą jest Khaine, Jego amulat na szyi to chyba artefakt. Nie jestem pewien szczegółów.

- Grać nie umiem na niczym Ale towarzyszy z grupy zawsze uważali, że ładnie śpiewam .
Odwróciła się na Khaine'a, uśmiechnęła się nieśmiało.
- Dziękuję, boli już tylko trochę

Spojrzała po wszystkich i znów zaczęła grać. Ładny, spokojny utwór. Może tak dla rozładowania atmosfery?

- Artefakt akurat nie jest problemem - powiedział i uśmiechnął się dziwnie - Bardzo mnie natomiast interesują moce Żniwiarzy.
Spojrzał na Khaine'a, oczekując jakichś wyjaśnień.

Khaine udawał że nie widzi spojrzenia Otokage
nadal patrzył na dziewczynę
-To się cieszę że nie boli już ..
po chwili nie mógł wytrzymać i spojrzał na Otokage
-Tak ?

- To ja mam plan... Ty i ja byśmy śpiewały, Ishera by sie dało na fortepian, Ichi by się zagoniło do fletu... i jeszcze kogoś tam by sie wypatrzyło! - zaśmiała się, kończąc utwór i wstając.
- W każdym razie, ja muszę iść... Cya - uśmiechnęła się do wszystkich, zapięła płaszcz i wyszła z baru, kaszląc lekko.

- Ichi? - powtórzyła, bo nie znała takowej osoby - Że niby Otokage na fortepian? Że ja miałabym śpiewać?
Jednak, nim Hanabi zdążyła odpowiedzieć, już jej nie było.
- Yarre yarre...
Usiadła przy ladzie, udając, że nie słyszy dyskusji.

- Nie powiesz nic na swoją obronę? - zadał retoryczne pytanie, nawet nie patrząc na niego.
Położył palce na klawiaturze fortepianiu, odegrał spokojnie pasaż A-dur, a na końcu złapał akord.

-A co mam wam mówić ? ...
spojrzał na niego dziwnie ..
-to akurat są tylko kuglarskie sztuczki nie prawdaż ? ..
spojrzał na Logosa
-Wiesz co.. mocne słowa rzeby odrazu osądzać więc nie odzywaj się Agresorze ...

Weszła do baru zakręciła się pare razy, słysząc melodie i glebła na kanapę, gdy zobaczyła kto ją gra.
- Hejo - przywitała się niezdarnie, próbując się podnieść.

- Nie mam czasu na takich jak Ty.
Powiedział obojetnym głosem, podszedł do drzwi
- Narazie
Wyszedł

spojrzał z Pogardą na Logosa
-Umrzesz w cierpieniach ..
powiedział jeszcze zanim wyszedł gdy spostrzegł dziewczynę przywitał się z nią ..
-Yoł ..

- Nie mam podstaw by cię pochopnie osądzać - powiedział wreszcie - Ale będę miał cię na oku. Jeden fałszywy ruch i leżysz.
Popatrzył za Logosem, wciął głęboki oddech. Oparł czoło na przyjemnie chłodnej krawędzi fortepianiu.
- Yo Ic... tfu... Wanilaaaa

- Męczące... - westchnęła.
Wyszła.

Pomachała im ręką i w końcu sie podniosła.
- Nie przestawaj grać, tak ładnie to brzmiało

Spojrzała na siedzących w barze.
- O my sie znamy? - podrapała sie po głowie, jakby strała sobie coś przypomieć - Wanila jestem
Na wszelki wypadek sie przedstawiła.
- O.o sayo...

spojrzał dziwnie na Otokage\
-Ty mi nie wierzysz prawda ?
powiedział wrednie ..

Posłuchał Wanili i grał dalej jakiś utwór.
- Dlaczego miałbym być pewien, że mówisz prawdę? Jesteś tak samo z mojej wioski jak Logos, muszę być sprawiedliwy wobec was równo - powiedział spokojnie.

Po chwili cicho juz nuciła melodie. Podeszła do lady, zamówiła soczek i zaczęła pić, słysząc ze rozgrywają się tu sprawy wioskowe, które ją nie interesowały. Postanowiła nie przeszkazdać.

-Wiem ..ale przyzwyczaiłem się do takiego traktowania ..
powiedział spokojnie z nutką żalu zaciskając zęby i odchodząc powoli w stronę lady ..

- Jakiego traktowania? Sugerujesz, że zachowuję się wobec ciebie niesprawiedliwie?
Wpatrywał się tępo w klawiaturę.

Z braku ciekawszych perspektyw przyglądała się chłopakowi z czerwonymi włosami z zaciekawniem.
Soczku już nie miała, została tlyko pusta szklanka.